Uzasadnienie
Skarżący M. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 8 akt sąd.). Wnioskodawca powoływał się na ciężką sytuację finansową. Podał, że gospodarstwo domowe prowadzi razem z matką. Posiada dom o powierzchni [...] m². Oświadczył, że prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości [...] zł, miesięcznie, a matka otrzymuje rentę rodzinną w wysokości [...] zł. Nadto podał, że posiada samochód dostawczy z 1996r. marki Peugeot Partner 1,1.
Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, zatem nie przestawiał całościowej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy, został wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.
Zobowiązano wnioskodawcę przede wszystkim do podania wszystkich źródeł miesięcznych dochodów, jakie uzyskuje on i jego matka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz do poparcia tych twierdzeń odpowiednimi dokumentami, w tym rocznymi zeznaniami podatkowymi PIT, zwłaszcza dotyczącymi prowadzonej działalności gospodarczej.
Wyjaśnienia wymagało także to, jakie są obroty na posiadanych rachunkach bankowych. Wyciągi z tych rachunków przedstawiają, bowiem skalę środków jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje.
Nadto zobowiązano wnioskodawcę do podania spisu miesięcznych kosztów utrzymania rodziny, co również wskazuje na wysokość realnych środków, jakimi wnioskodawca obraca.
Przesyłkę z powyższym zobowiązaniem prawidłowo doręczono wnioskodawcy w dniu 6 kwietnia 2011r. (k. 19), wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 4 p.p.s.a. zgodnie, z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy.
Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy zawarte w formularzu nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego o prawo pomocy nie zawierał, bowiem pełnej informacji dotyczącej jego zdolności do uiszczenia kosztów sądowych przedmiotowego postępowania, chociażby w części. Niewystarczające jest, bowiem samo twierdzenie o ciężkiej sytuacji finansowej. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania podnoszonych twierdzeń konkretnymi okolicznościami, oświadczeniami, a także poparcie ich w miarę możliwości dokumentami źródłowymi.
Ostatecznie wnioskodawca na wezwanie nie udzielił żadnej odpowiedzi, pozwalającej na ustalenie, jak wygląda jego rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa. Wobec powyższego opierając się tylko o treść formularza wniosku o prawo pomocy przyjąć należy, iż wnioskodawca nie zrealizował warunku wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Brak materiału dowodowego, który uzasadniałby stanowisko, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach, musiał skutkować odmową przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska