Uzasadnienie
Skarżący Z.Ł. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. Wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Koszty wyżywienia, opału, leków, benzyny, ubezpieczenia, zakupu środków czystości wynoszą [...] zł. miesięcznie. Skarżący oświadczył, że wraz z żoną utrzymują się z emerytur wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że różnicę w wydatkach pokrywa syn, który płaci rachunki lub za leki.
W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku podał, że mieszkają w mieszkaniu o powierzchni [...] m², na podstawie dożywotniej służebności mieszkania Nie posiadają żadnych oszczędności oraz wartościowych ruchomości, oprócz 16-letniego Volgswagena Golfa.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Wprawdzie wnioskodawca wraz z żoną uzyskują stałe dochody z tytułu ubezpieczenia społecznego, ale ich wysokość z trudem pozwala na zaspokojenie stałych kosztów koniecznego utrzymania rodziny. Z uwagi na wiek i stan zdrowia ponoszą zwiększone wydatki bieżnego utrzymania na leki oraz wizyty u lekarzy specjalistów. Wnioskodawca dysponuje majątkiem nieruchomym w postaci mieszkania, ale majątek ten jest wykorzystywany na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Nie stanowi, zatem źródła dodatkowego dochodu.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że skarżący nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Mając na uwadze wysokość rynkowego honorarium adwokata, przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący tym bardziej nie jest w stanie wygospodarować środków na zapłacenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska