Uzasadnienie
Dnia [...] listopada 2001r. Prezydent Miasta w decyzji, znak [...] odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na terenie nieruchomości w P. przy ul. [...], zrealizowanego przez S. i W. N. W uzasadnieniu wywiedziono, że na terenie nieruchomości znajduje się obiekt przeznaczony do rozbiórki.
Podstawę prawną wskazano w art. 59 ust. 5 w związku z ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane.
Na skutek złożonego odwołania Wojewoda dnia [...] grudnia 2001r. utrzymał w mocy powyższą decyzję ([...]).
Zgodził się z ustaleniami i wywodami organu I instancji.
S. i W. N. złożyli skargę na decyzję Wojewody. Nie zgodzili się z nią. Podnieśli, że skoro w decyzji Prezydenta zezwalającej na rozbudowę nie zastrzeżono konieczności rozbiórki, to niedopuszczalnym było uzależnienie od niej zezwolenia na użytkowanie.
Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że decyzją numer [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. znak [...] Prezydent Miasta zatwierdził projekt i udzielił pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę budynku mieszkalnego na w/w nieruchomości.
Integralną częścią decyzji jest zatwierdzony projekt budowlany, w którym to opracowano plan działki, a z którego jednoznacznie wynika, jakie obiekty zostały przeznaczone do realizacji, a jakie do rozbiórki.
Z uwagi na te ustalenia inwestor był zobowiązany do rozebrania budynku we frontowej części nieruchomości.
Nadto należy podkreślić, że powierzchnia działki po rozebraniu przekracza ustalenia planu o około 16 m2.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
I tak bezspornym w sprawie jest, że rozbudowa budynku mieszkalnego położonego w P. przy ul. [...] została dokonana w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 1999r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalająca na rozbudowę.
Przepis art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z 2000r. z późn. zm.) stanowi, że w razie wystąpienia przesłanek rozbiórki organ administracji nakazuje jej dokonanie w decyzji o pozwoleniu na budowę.
W niniejszej sprawie decyzja w oparciu, o którą dokonano rozbudowy spornego obiektu nie zawiera nakazu rozbiórki.
Tym samym za nieznajdujące podstaw prawnych uznać należało przyjęcie, iż decyzja zezwalająca na rozbudowę była w istocie podstawą nakazu rozbiórki.
Za niedopuszczalną uznać należało zatem odmowę wydania pozwolenia na użytkowanie z powodu niedokonania rozbiórki skoro inwestor nie został uprzednio wezwany do jej przeprowadzenia.
Wszelkie nakazy winny mieć umocowanie w stosownych orzeczeniach organów administracji skoro takie stanowią przepisy prawa.
Nie sposób przyjąć, że inwestora w niniejszej sprawie wiąże sformułowanie naniesione w załączniku graficznym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Przepis art. 36 ust. 1 cytowanego Prawa budowlanego stanowi o konieczności zawarcia nakazu rozbiórki w pozwoleniu na budowę.
Wbrew wywodom organu administracji II instancji decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie stanowi integralnej części decyzji pozwolenia na budowę.
W istocie decyzje te kończą samodzielne postępowania o odmiennej materii.
Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu winna poprzedzać decyzję o pozwoleniu na budowę.
Organ właściwy w sprawie wydania pozwolenia na budowę jest związany ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Mając na względzie powyższe uznać należało, że zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta i dlatego orzeczono jak na wstępie (art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a, art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Jak w pkt II orzeczono na zasadzie art. 152 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 200 tejże samej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1, 2 cytowanej ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
/-/D. Rzyminiak – Owczarczak /-/G. Radzicka /-/A. Łaskarzewska kk