Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla G. L. radcę prawnego.
Pismem z dnia 1 października 2018 roku Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego H. M.-M.
Pismem z dnia 1 grudnia 2018 roku skarżąca G. L., ponownie zgłosiła żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2018 roku skarżąca została poinformowana, że ustanowiono dla niej radcę prawnego, którego wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. Jednocześnie zaznaczono, że tylko Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. jest uprawniona do zmiany pełnomocnika, czego nie może uczynić sąd. W związku z powyższym wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy podtrzymuje swój wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 3 stycznia 2018 roku G. L. podtrzymała swój wniosek o ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Przepis ten należy interpretować w sposób rozszerzający tzn. obejmujący również takie sytuacje, w których zbędność rozpoznania wniosku zachodziła już w momencie jego złożenia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 990). Jeżeli żądanie przyznania prawa pomocy o treści wskazanej w kolejnym formularzu wniosku o prawo pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte, rozpoznanie kolejnego wniosku o tożsamej treści staje się zbędne (postanowienie z dnia 9 czerwca 2016 roku, sygn. akt II GZ 569/16).
W przypadku złożonego przez G. L. wniosku o ustanowienie radcy prawnego należy uznać, że postępowanie w tym zakresie zostało już prawomocnie zakończone. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2018 roku ustanowiono dla niej radcę prawnego. Pismem z dnia 1 października 2018 roku Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla G. L. radcę prawnego w osobie H. M.-M. W tej sytuacji prowadzenie postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego jest zbędne i podlega ono umorzeniu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 249a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga