Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla robót związanych z dostosowaniem mieszkania nr [...] w budynku przy ul. [...] w P. dla potrzeb osób niepełnosprawnych.
Po rozpoznaniu wniosku J. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy w/w decyzję z dnia [...]. Decyzja z dnia [...] została wydana przez ten sam skład orzekający, który podejmował decyzję z dnia [...].
Decyzja z dnia [...] została zaskarżona do sądu administracyjnego przez J. G. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, jako niezgodnych z obowiązującym porządkiem prawnym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Uczestnik postępowania K.U. również wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja z dnia [...]., została wydana przez ten sam skład osobowy Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który wcześniej wydał decyzje z dnia [...].
Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 kpa pracownik organu administracji publicznej, który brał udział w wyższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie. Kwestia wyłączenia pracownika organu administracji publicznej lub członka organu kolegialnego, orzekającego w postępowaniu z wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa, była przedmiotem licznych wypowiedzi w orzecznictwie i doktrynie. Wcześniej dominował pogląd, że w takim postępowaniu nie ma zastosowania art. 24 § 1 pkt 5 kpa, gdyż jest ono pozbawione cech dewolutywności z braku występowania w nim organów wyższej i niższej instancji.
Obecnie pogląd ten uległ zmianie i Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów, z dnia 22 lutego 2007r., w sprawie II GPS 2/06 orzekł, iż art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 zdanie pierwsze kodeksu postępowania administracyjnego ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa. (ONSA z 2007r., Nr 3, poz. 61)
Sąd orzekający w niniejszej sprawie, podziela pogląd wyrażony w cytowanej wyżej uchwale, mając na uwadze, że zapewni to stronom obiektywizm i bezstronność przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ odwoławczy.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 kpa, wydanie decyzji ostatecznej przez pracownika administracji publicznej, który podlega wyłączeniu, gdyż brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji w niższej instancji (art. 24 § 1 pkt 5 kpa), stanowi podstawę do wznowienia postępowania.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja, wydana w trybie art. 127 § 3 kpa, została wydana w tym samym składzie osobowym co decyzja ją poprzedzająca, a więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa, co stanowi, jak wskazano wyżej, podstawę do wznowienia postępowania. Takie naruszenie prawa musi skutkować zastosowaniem art. 145 § 1 pkt 1b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stąd Sąd orzekł jak w sentencji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno zatem ponownie rozpatrzyć wniosek skarżącego złożony w trybie art. 127 § 3 kpa, orzekając w innym składzie osobowym niż to miało miejsce przy wydawaniu decyzji z dnia [...].
Z uwagi na stwierdzone uchybienie, Sąd nie mógł wypowiedzieć się co do merytorycznej zasadności skargi.
Orzeczenie w pkt. II i III znajduje uzasadnienie w art. 200 i 152 wyżej wskazanej ustawy.
/-/B. Drzazga /-/A. Zieliński B. Kamieńska brak podpisu sędziego spowodowany jest jego nieobecnością
/-/ A. Zieliński
MP