Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia [...].10.2003 r. nr [...]odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji własnej z dnia [...].09.2003 r. nr [...]. W pouczeniu do postanowienia stwierdzono, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego –Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu i zgodnie z tym pouczeniem skarżący złożył od niego skargę. Pouczenie to jest wadliwe i narusza przepisy art.111§2 kpa. Instytucja uzupełnienia decyzji została tak skonstruowana w art. 111 kpa, że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia inaczej niż w procedurze cywilnej (art.351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego domagała się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym czy skargowym. Unormowanie § 2 art.111 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazuje jedynie na to, że żądanie uzupełnienia decyzji przesuwa termin do wniesienia skargi od decyzji Wojewody z [...] września 2003 r. nr [...] liczonej od dnia 21 października 2003 r.
Dlatego też postanowienie z [...].10.2003 r. winno zawierać pouczenie, że termin do złożenia skargi od decyzji z [...] września 2003 r. wynosi 30 dni od dnia 21.10.2003 r.
Biorąc jednak pod uwagę, że skarga na postanowienie okazała się niedopuszczalna na zasadzie art.58 § 1 pkt 6 i 58§ 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art.97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm) orzeczono jak w postanowieniu.
/-/D.Rzyminiak-Owczarczk /-/J.Stankowski /-/G.Radzicka
MB