Uzasadnienie
Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez pełnomocnika skarżącego – adwokata P. S. skarga na opisaną powyżej decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej zawierała braki formalne.
Zarządzeniem z dnia 13 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału lub odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki, poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, aktualnego na dzień wniesienia skargi), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi w dniu 20 marca 2013 r. (karta nr 21 akt sądowych). Pismem z dnia 25 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego, działając z powołaniem na udzielone pełnomocnictwo, cofnął skargę na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Pełnomocnik skarżącego powołał się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy. Wskazane przez Sąd braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Jak wskazuje analiza akt sprawy, pełnomocnik skarżącego nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 13 marca 2013 r. i w zakreślonym terminie nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego oraz stosownego odpisu KRS. Tym samym nie usunięto braków formalnych skargi, uniemożliwiając nadanie skardze dalszego biegu.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że w opisanych uwarunkowaniach cofnięcie skargi dokonane pismem z dnia 25 marca 2013 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie oświadczenie z dnia 25 marca 2013 r. cofające skargę było poprzedzone stosownym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi, które nie zostały uzupełnione, a to powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., mimo jej cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak