Uzasadnienie
4/II SA/Po 2495/03
Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie rejestracji pojazdów [...] nr rej. [...], na podstawie art. 151 §1 pkt 2 w zw. z art. 145 §1 pkt 1 i 5 kpa, §2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. nr 133 poz. 1123 z 2002 r.) orzekł:
- 1. uchylić decyzję z dnia [...] r. w sprawie rejestracji w/w pojazdu;
- 2. unieważnić dowód rejestracyjny o serii i nr [...] tablice rejestracyjne [...];
- 3. odmówić zgody na rejestrację w/w pojazdu K[...] D[...];
- 4. zobowiązać stronę do zwrotu dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych.
Według ustaleń organu [...] r. K[...] D[...] złożył wniosek o rejestrację przedmiotowego pojazdu. Rejestracji dokonano w oparciu o dokument własności pojazdu i dowód rejestracyjny seria, nr [...] wydany przez Urząd Gminy w [...]. W oparciu o powyższe dokumenty dokonano rejestracji i wydano stronie dowód rejestracyjny serii i nr [...] i tablice rejestracyjne[...]. Już po rejestracji Urząd Gminy w [...] zawiadomił, iż dane przedmiotowego pojazdu nie potwierdzają się z ich bazą danych. Pojazd o wskazanych cechach nie figuruje, w szczególności nie jest był zarejestrowany pod numerem [...]. Ustalono, że dowód rejestracyjny przedstawiony podczas rejestracji okazał się fałszywy. Na skutek tego wyłudzono poświadczenie nieprawdy w postaci dowodu rejestracyjnego.
W związku z powyższym skoro dowód rejestracyjny przedłożony w Wydziale Komunikacji [...] okazał się fałszywy, to nie mógł być podstawą decyzji rejestracyjnej. Odwołanie od powyższej decyzji złożył K[...] D[...]. K[...] D[...], domagał się uchylenia rozstrzygnięcia I-instancyjnego i zgodę na zarejestrowanie pojazdu oraz jego wyrejestrowanie. Odwołujący argumentował, że organy działały zbyt opieszale, że trzeba było go zawiadomić wcześniej, a ponadto [...] r. dokonał sprzedaży przedmiotowego samochodu [...]. W tych okolicznościach nie posiada ani dowodu rejestracyjnego ani tablic rejestracyjnych pojazdu.
Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.
Organ odwoławczy argumentował, iż jednym z koniecznym dla rejestracji pojazdu warunków, o ile był on już uprzednio na terenie RP rejestrowany, jest przedłożenie ostatniego dowodu rejestracyjnego. W przedmiotowej sprawie dowodem takim nie mógł być dokument, co do którego nie sporną okolicznością było, iż został sfałszowany. W tych okolicznościach zaskarżona decyzja wydana została w zgodności z obowiązującym prawem.
Powyższą decyzję w części rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 4 zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. D. żądając w tym zakresie uchylenia kwestionowanego rozstrzygnięcia. Skarżący przywoływał okoliczności podniesione już w odwołaniu, dodatkowo wskazując, że pojazd nabył w dobrej wierze przy zachowaniu wymaganych prawem formalności, a nie będąc właścicielem nie mógł wykonać dyspozycji o zwrocie tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego i w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Ma rację organ odwoławczy, że zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 98 poz. 602 z późn. zm. – dalej prd) rejestracji dokonuje się m.in. na postawie dowodu własności pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Jeśli do rejestracji przedłożono jeden z w/w dokumentów, co do których wykazano, iż zostały one sfałszowane to taki stan rzeczy implikuje co najmniej dwie okoliczności.
Po pierwsze istnieją podstawy do wzruszenia w trybie nadzwyczajnym decyzji rejestracyjnych dokonanych w oparciu o nieprawdziwe dane, a po drugie nie można pozostawić w obrocie prawnym ani podjąć aktu administracyjnego w oparciu o dokument, którego prawdziwość została podważona. Prawidłowo zatem organy administracji publicznej obu szczebli uznały, że istniały powodu do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonej decyzją rejestracyjną w tym także na rzecz skarżącego. Niewadliwie zatem organy te również przyjęły, że w konsekwencji istnieją nadal powody do odmowy rejestracji tego pojazdu na rzecz strony z uwagi na brak przesłanek z art. 72 prd. Wsparciem dla tego rozstrzygnięcia są również postanowienia Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 22 lipca 2002 r. (§ 2 i następne) oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej z 14 grudnia 2000 r. (Dz.U. z 2001 r. nr 4 poz. 37). Taki stan rzeczy mógł być podstawą wydania zaskarżonych decyzji i ją poprzedzających, jednakże organ odwoławczy nie wskazał na jakiej podstawie orzekł o obowiązku zwrotu przez skarżącego dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych pojazdu, którego, jak sam utrzymuje nie jest ani posiadaczem ani właścicielem.
Generalnie bowiem przepisy prawa materialnego nakładają na właścicieli i posiadaczy pojazdów obowiązki związane z ich rejestracją. Tymczasem już w toku postępowania odwoławczego podnosił, że przedmiotowy pojazd zbył [...] r. Organ odwoławczy nie odniósł się do tej okoliczności nie weryfikując jej i nie wskazując podstawy rozstrzygnięcia [...] z[...] r. w zakresie punktu 4 – zobowiązania strony do zwrotu dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych.
Przedstawione uchybienie ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w szczególności dla oceny zdolności lub niezgodności z obowiązującym porządkiem prawnym kwestionowanego rozstrzygnięcia II-instancyjnego i poprzedzającego go orzeczenia organu I instancji w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.). Powoduje to konieczność zgodnie z art. 135 i 200 oraz 152 wymienionej procedury sądowo-administracyjnej orzeczono jak w sentencji.
/-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski
MW