Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o zwrocie na rzecz K. A. nieruchomości położonej w P. przy ul. J. O., oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb P., arkusz mapy [..], działki nr [..], zapisanej w księdze wieczystej KW nr [..] stanowiącą własność Miasta P. oraz o niezobowiązaniu K. A. do zwrotu na rzecz Miasta P. należności określonych w art. 140 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).
Na powyższą decyzję Wojewody skargę do Sądu wniosło Miasto P. domagając się jej uchylenia. Następnie pismem z dnia 21 marca 2008r. cofnięto wniesioną skargę.
Cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne i dopuszczalne w rozumieniu art. art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co skutkuje koniecznością umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.
Nadto stwierdzić należy, iż w wyniku wezwania Sądu skarżące Miasto P. uiściło wpis w kwocie 200 zł. Stosownie zaś do przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku cofnięcia skargi przed wysłaniem odpisu skargi organowi, zwraca się stronie cały uiszczony wpis. Z uwagi na fakt, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu i nie występuje potrzeba wysłania przez sąd odpisu skargi do organu, postanowienia wydawane w związku z cofnięciem skargi skierowanej do sądu od razu za pośrednictwem organu powinny zawierać z urzędu orzeczenie o zwrocie całego wpisu (M. Niezgódka-Mendek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Mendek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 533).
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł jak w punktach I-II postanowienia.
/-/ B. Kamieńska