Uzasadnienie
Skarga A sp. z o.o. [...] na bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję została podpisana przez radcę prawnego E. K. występującą jako pełnomocnik strony. Do skargi załączono m.in. poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa ogólnego z dnia 25 marca 2013 r. udzielonego temu pełnomocnikowi, które zostało podpisane przez J. G., działającego w imieniu spółki A sp. z o.o., uprawniającego pełnomocnika m.in. do reprezentowania spółki we wszystkich sprawach przed sądami administracyjnymi. Ponadto do skargi dołączono odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego numer KRS [...], z którego wynika, że J. G. jest jedynym wspólnikiem spółki, natomiast jedynym członkiem zarządu jest M. W. (Prezes Zarządu). Skarga została opłacona przy jej wniesieniu wpisem w wysokości 200 zł.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2014 r., wezwano pełnomocnika spółki w dniu 12 marca 2014 r. (data doręczenia wezwania – k. 19, 21) do usunięcia – w terminie 7 dni i pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, podpisanego przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej spółki.
W wyznaczonym terminie pełnomocnictwo nie zostało przedłożone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Co do zasady, przepisy powołanej ustawy pozostawiają stronom i ich organom lub przedstawicielom ustawowym prawo wyboru w zakresie sposobu reprezentacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć dokument, z którego wynika jego umocowanie (pełnomocnictwo) do dokonania tej czynności. Nieprzedłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi. W przypadku tego rodzaju braków przewodniczący (przewodniczący wydziału lub posiedzenia sądu, sędzia sprawozdawca) wzywa do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie brak formalny w postaci nieprzedłożenia pochodzącego od skarżącej spółki pełnomocnictwa do wniesienia skargi i reprezentowania tej strony przez radcę prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie został przez stronę usunięty. Nie ulega bowiem wątpliwości, że co do zasady to nie wspólnik (nawet jedyny) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, lecz jej organ wykonawczy w postaci zarządu spółki reprezentuje ją na zewnątrz. Wynika to wprost z art. 201 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.). Z przedłożonego odpisu KRS nie wynika również aby osoba, która podpisała pełnomocnictwo dla radcy prawnego reprezentującego skarżącą, była prokurentem spółki (prokura w ogóle nie została udzielona).
W konsekwencji, skoro załączone do skargi pełnomocnictwo z dnia 25 marca 2013 r. (odpis poświadczony za zgodność z oryginałem) nie upoważnia pełnomocnika do występowania w imieniu mandanta w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a pomimo wezwania sądowego braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucić skargę.
W tym miejscu Sąd uznał za zasadne zaznaczenie, że podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym sąd nie ma kompetencji do uznania, iż nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla wnoszącego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienia NSA: z 25 listopada 2010 r. sygn.. akt I FSK 916/10 - dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl i z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 2140/13 - niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w punkcie 2. postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Orzeczenie to wiąże sąd od momentu uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu skargi.
/-/ Wiesława Batorowicz