Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Burmistrza S. z [...] Nr [...] orzekającą o wymeldowaniu G. L. z pobytu stałego z budynku nr [...] w C. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że T. B. pismem z 9.07.2002r. wystąpił do Burmistrza S. o wymeldowanie G. i E. L., którzy opuścili w 2001r. lokal wskazany jako miejsce stałego zameldowania. T. B. jest właścicielem posesji, na której G. i E. L. zostali zameldowani. Wobec tego zaś, że bezspornym jest fakt, że G. L. opuścił miejsce stałego zameldowania w 2001r. i nie przebywa w nim to w ocenie organu odwoławczego spełniona została przesłanka art. 15 ust. 2 ustawy z 10.04.1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U.z 2001r. Nr 87 poz. 960) uzasadniająca wymeldowanie.
Ze skargą na powyższą decyzję wystąpił G. L. kwestionując zasadność wymeldowania skarżącego i jego rodziny z posesji Nr [...] położonej we wsi C.. W uzasadnieniu skargi podniósł, że do opuszczenia lokalu, w którym był zameldowany został zmuszony przez właściciela posesji, który utrudniał mu zamieszkiwanie wraz z rodziną
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie jednakże nie z powodów w niej wskazanych. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] Burmistrz S. wydał dwie decyzje o tym samym numerze [...]. W jednej z nich orzekł o wymeldowaniu G. L. z pobytu stałego z budynku nr [...] w C., w drugiej zaś orzekł o wymeldowaniu E. L. z małoletnią córką M. z tego samego budynku.
W odwołaniu z 6.08.2002r. G. L. zakwestionował trafność "decyzji z [...] w sprawie wymeldowania mnie i mojej żony z córką z pobytu stałego z budynku mieszkalnego nr [...] w C.".
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda powołał się na wniosek T. B. o wymeldowaniu G. i E. L..
Pismo Burmistrza S. z 14.08.2002r. skierowane do Wojewody jednoznacznie wskazuje, że przedstawia odwołanie G. L. i E. L. od decyzji Nr [...]. Z sentencji zaskarżonej decyzji i z jej uzasadnienia wynika, że dotyczy wyłącznie decyzji o wymeldowaniu G. L.. W świetle powyższego powstaje wątpliwość, czy wobec zgodności daty i numeru decyzja o wymeldowaniu G. L. i E. L. z córką M. jest jedną decyzją, na co wskazuje pismo Burmistrza S. z 14.08.2002r., czy są to dwie różne decyzje i w konsekwencji czy wniesione odwołanie dotyczy wyłącznie orzeczenia o wymeldowaniu G. L., czy również jego żony i córki.
Organ odwoławczy w żaden sposób nie wyjaśnił powyższej kwestii zaś wobec istotnych i nie dających się usunąć wątpliwości zaskarżona decyzja uchyla się w tym zakresie spod kontroli. Skoro bowiem zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i w skardze G. L. kwestionuje trafność wymeldowania żony i córki a zaskarżona decyzja organu odwoławczego nie odnosi się w żaden sposób do tych osób, brak podstaw do oceny czy decyzja ta rozstrzyga całość zarzutów skarżącego, brak też podstaw do oceny czy jest to odwołanie wyłącznie skarżącego.
Powyższe wątpliwości wskazują, ze zaskarżona decyzja wydana została bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy a więc z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Prowadzi to do uchylenia tak wydanej decyzji z mocy art. 145 § 1 pkt. 1 ppkt c oraz art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
/-/ W. Długaszewska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/B. Sokołowska
K.P.