Uzasadnienie
Skarżąca I. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca podała, że mieszka wspólnie z mężem w domu, w którym również zamieszkuje córka z rodziną. Rodziny prowadzą odrębne gospodarstwa domowe, dzielą się opłatami za media. Jedyny dochód skarżącej i jej męża to emerytura skarżącej w wysokości [...] zł miesięcznie, którą przeznacza na bieżące wydatki. Czasem zmuszona jest pożyczać pieniądze od córki. Gospodarstwo rolne przekazała synowi i nie otrzymuje z tego tytułu żadnych pieniędzy. Nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Skarżąca oświadczyła, że posiada działkę [...]ha, dom o powierzchni [...] m². Nie posiada innych nieruchomości, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Mąż nie uzyskuje żadnego dochodu. Dołączyła kserokopię dowodu wypłaty emerytury za kwiecień 2015r. w wysokości [...]zł.
Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania strony i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że wnioskodawczyni aktualnie nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu sądowego oraz dalszych kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżącej zawarte na formularzu o prawo pomocy, uzasadnia ocenę, że skarżąca nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe. Wnioskodawczyni utrzymuje się bowiem wraz z mężem jedynie z jej emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie. Wprawdzie wraz z rodziną córki dzieli stałe koszty utrzymania domu, to środki jakimi dysponuje nie pozwalają na poniesienie wszystkich koniecznych kosztów bieżącego utrzymania skarżącej i jej męża. Korzysta bowiem z pomocy finansowej córki. Doświadczenie życiowe wskazuje, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na pokrycie wszystkich kosztów koniecznego utrzymania skarżącej i jej rodziny.
Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości, z których mogłaby uzyskać dodatkowe dochody. Użytkowaną nieruchomość przeznacza na zaspokojenie potrzeb bytowych. Należało zatem zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska