Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] r. zatrzymał C. L. prawo jazdy kat. –ABT -nr [...]. wydane w dniu [...]. marca 1996 r. przez Wydział Komunikacji Urzędu Miasta P., do czasu zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdem.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że C. L. wielokrotnie w ciągu roku naruszył przepisy i zasady ruchu drogowego, przez co nałożono mu 25 punktów karnych. Z tych też powodów wydano decyzję opisaną na wstępie stwierdzając, że zatrzymanie prawa jazdy następuje do czasu poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje.
W odwołaniu od decyzji C. L. zarzucił naruszenie prawa, w szczególności art. 138 ust 1 ustawy dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2003 r. nr 58 poz. 515) i podnosił, że w dacie wydawania decyzji, wymierzone mu w okresie poprzednim punkty karne uległy przedawnieniu.
W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. listopada 2003 r. nr [...]. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy podzielając jej argumentację i wyjaśniając, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują instytucji przedawnienia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu skarżący podkreślał przede wszystkim wadliwość zliczenia punktów karnych i twierdził, że w dacie wydawania decyzji nie miał 24 punktów, bowiem część z nich uległa zatarciu.
Na rozprawie w dniu 1 grudnia 2005 r. pełnomocnik skarżącego zakwestionował fakt podpisania decyzji przez Kierownika Oddziału Praw Jazdy – zamiast Starosty, a w mieście Poznań- Prezydenta Miasta P. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów podniesionych w skardze.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Otóż z akt niniejszej sprawy wynika, że dnia [...]. marca 2003 r. Prezydent Miasta P. decyzją [...]. na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2003 nr 58 poz. 515 ze zm.)cofnął uprawnienia C. L. do kierowania pojazdami, bowiem nie poddał się on kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, na które skierowano C. L. dnia 27 stycznia 2003 r. na podstawie art. 114 ust 1 pkt 1 lit "b" w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 kpa i wezwano adresata decyzji do zwrócenia prawa jazdy do Urzędu Miasta P. Z adnotacji w aktach wynika, że w wykonaniu tej decyzji zdano prawo jazdy w dniu 6 sierpnia 2003 r., po czym wydano zaświadczenie C. L., iż spełnia on warunki do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 2 lit "a".
Jak to ustalił Sąd w niniejszej sprawie decyzję adresatowi doręczono w formie "awiza" i ma ona przymiot ostatecznej.
Cofnięcie uprawnień, polega na odebraniu przyznanych uprawnień do kierowania określonymi pojazdami, a organ po wydaniu decyzji nie może jej dowolnie zmienić, bowiem cofnięcie nie następuje na określony czas ale zależne jest od przyczyny takiej decyzji.
Cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdem określonych kategorii w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit "b" ustawy Prawo o ruchu drogowym) było następstwem nie wykonania skierowania- decyzji z [...] stycznia 2003 r. Prezydenta Miasta P. [...].
Skoro więc skarżącemu cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami kat ABT 21 marca 2003 r. i prawo jazdy zdano 6 sierpnia 2003 r., to niezrozumiałym jest wydanie zaskarżonej decyzji o zatrzymaniu prawa –tego samego-którego rzekomo skarżący nie posiadał. Sąd nie bez powodu używa sformułowania "rzekomo" skoro z treści skargi wynika, że zatrzymanie prawa jazdy nastąpiło przy okazji wymiany prawa jazdy zgodnie z przepisami o wymianie praw jazdy. Powyższa sytuacja stwarza domniemanie wadliwego ustalenia stanu faktycznego.
Natomiast jeżeli organ jednak dysponował prawem jazdy co wynika z adnotacji decyzji I instancji oraz notatki w aktach administracyjnych przy zaświadczeniu z 6 sierpnia 2003 r. a skierowaniu na egzamin, wydanie zaskarżonej decyzji jest niezrozumiałe w świetle decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie prawa jazdy z [...] marca 1996 r. nr [...].
Natomiast nieuzasadnione są zarzuty skargi o wadliwym zliczeniu punktów.
Jest niespornym, co wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 20 grudnia 2002 r. znajdującej się w aktach, że naruszeń przepisów prawa drogowego skarżący dopuścił się w okresie od 9 maja 2002 r. do 8 listopada 2002 r., a więc pod rządami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 kwietnia 1998 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. nr 52 poz. 329 ze zm.).
Jakkolwiek prawdziwe jest twierdzenie skarżącego, że Komendant Wojewódzki Policji usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, to powyższa sytuacja nie ma w sprawie zastosowania, skoro Komendant Wojewódzki Policji podjął czynności na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, a ilość punktów pozostaje w ewidencji do czasu podjęcia decyzji przez właściwy organ.
Nieuzasadniony jest również zrzut o braku upoważnienia do wydania decyzji dla Kierownika Oddziału Praw Jazdy J. F. Upoważnienia takiego udzielił Prezydent Miasta P. wykonujący zadania Starosty na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 nr 142 poz. 1592 ze zm.) i wbrew poglądom skarżącego jest ono skuteczne i uprawnia do podejmowania decyzji.
Ponieważ jednak o uchyleniu decyzji zadecydowały inne okoliczności, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 "a" i "c", art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/G.Radzicka /-/E.Makosz-Frymus
MB