Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 23 stycznia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 2740/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Tadeusz Geremek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 23 stycznia 2004r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A.J. na uchwałę nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] w przedmiocie Statutu Gminy R.

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę /-/T.Geremek

Uzasadnienie

Pismem z dnia 04.12.2003r. A.J. wniósł skargę na Uchwałę nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] w sprawie jej statutu (Dziennik Urzędowy Woj. Nr 117, poz.2142). Poinformował w nim o uprzednim zaskarżeniu tej uchwały pismem z dnia 16.05.2003r., kierowanym do Wojewody. Odpowiadając na powyższe pismo Wojewoda uznał, że jako organ nadzoru - stwierdził jej zgodność z prawem.

Zgodnie z art.101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem koniecznym wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego jest zatem bezskuteczność uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia stwierdzonego naruszenia. Wezwanie takie jest bezskuteczne w sytuacji, gdy wezwany organ wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Niewyczerpanie tego trybu powoduje niemożność wniesienia (w oparciu o art. 101 ust. 1 powołanej powyżej ustawy) skargi do sądu administracyjnego.

A.J. nie skierował w przedmiotowej sprawie wezwania do uchylenia kwestionowanej uchwały bezpośrednio do Rady Gminy R., ale do Wojewody. Wezwanie do usunięcia naruszenia o którym mowa w przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego) musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy, albowiem żądanie unieważnienia uchwały organu gminy skierowane do wojewody jako organu nadzoru może uruchomić jedynie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i z tego powodu nie zastępuje wezwania poprzedzającego wniesienie skargi powszechnej (vide: teza 3 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24.04.1995r., sygn. II SA 105/95;ONSA 1996/2/81).Celem warunku bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia jest bowiem umożliwienie organowi gminy przeprowadzenia samokontroli podjętej uchwały i ewentualnego dokonania jej odpowiedniej reasumpcji bez konieczności kierowania sprawy na drogę sądowej kontroli legalności danej uchwały.

Skoro wezwanie skierowane do organu nadzoru (Wojewody) nie może zastąpić wezwania wymaganego przez przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należało uznać, że A.J. nie wyczerpał obligatoryjnego trybu postępowania przewidzianego dla wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego i z tego powodu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), postanowił odrzucić skargę.

/-/T.Geremek

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.