Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] nakazał inwestorowi – Spółce "A" z o.o. z siedzibą w. W. przy ul. [...] – rozbiórkę wolnostojącego urządzenia technicznego – wagi samochodowej oraz konstrukcji oporowej – ściany zasieków na kruszywo o łącznej długości 308 metrów, wzniesionych bez pozwolenia na budowę na posesji przy ul. [...] w P..
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, co następuje:
W toku przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2002r. kontroli robót budowlanych Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że na posesji przy ul. [...] w P., stanowiącej własność Skarbu Państwa, w wieczystym użytkowaniu Przedsiębiorstwa Robót Komunikacyjnych SA z siedzibą w P., wybudowana została waga samochodowa i ściana zasieków na kruszywo. Organ administracyjny ustalił, że inwestorem jest najemca terenu Spółka "A" z o.o. z siedzibą w. W..
W wyniku oględzin dokonanych [...] lipca 2002r. ustalono, że ściana zasieków na kruszywo składa się ze 101 przęseł o długości 3,05m każdy i łącznie liczy 308,05 metrów długości i ma 3 metry wysokości. Po wypełnieniu zasieków kruszywem ściana pełni funkcję konstrukcji oporowej. Ponieważ wolnostojące urządzenia techniczne np. waga samochodowa i konstrukcje oporowe są budowlami o czym stanowią przepisy art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (tekst jednolity DZ. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), a więc zgodnie z art. 3 pkt 1 cytowanej ustawy zaliczają się do obiektów budowlanych, zatem wykonanie ich w określonym miejscu wymagało pozwolenia na budowę na podstawie art. 28 prawa budowlanego. Ponieważ inwestor takiego pozwolenia nie posiadał, nakazano rozbiórkę opisanego w decyzji urządzenia technicznego i konstrukcji oporowej.
W odwołaniu od decyzji Spółka "A" z o.o. zarzuciła zaskarżonej decyzji rażące naruszenie art. 7-10, 77, 79, 81 kpa oraz art. 30 ust. 1 pkt 2b prawa budowlanego i wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zdaniem odwołującej organ I instancji przeprowadził oględziny miejsca składowania wytwórni mas bitumicznych, bez powiadomienia strony, przez co naruszył wspomniane wyżej przepisy kpa.
Inwestor zarzucił również, że organ I instancji nie wziął pod uwagę faktu, że teren zakładu stanowi bazę sprzętowo – transportowo – materiałową. Dlatego też istniejące zasieki i wagę samochodową należy uznać za urządzenie budowlane znajdujące się na obiektach budowlanych, których wykonanie nie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi w trybie art. 30 ust. 1 pkt 2b obowiązującego prawa budowlanego.
W wyniku rozpoznania odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że waga samochodowa oraz zasieki na kruszywo nie mieszczą się w wykazie obiektów jaki zawiera przepis art. 29 prawa budowlanego, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę. Organ administracyjny podkreślił, że z protokołu kontroli z dnia [...] czerwca 2002r. wynika, że waga samochodowa jest trwale związana z gruntem.
Również podpory – zasieki na kruszywo posadowione są na poziomie terenu, a nie na obiektach budowlanych.
Organ II instancji nie stwierdził również naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, podkreślając, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. dokonał czynności kontrolnych w dniu [...] czerwca 2002r. do czego upoważniają go przepisy art. 81 ust. 4 prawa budowlanego. Przed wydaniem decyzji powiadomił inwestora o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Strona z tej możliwości nie skorzystała. Dodatkowe czynności kontrolne przeprowadzone przez organ II instancji w dniu [...] września 2002r. nie wniosły żadnych nowych elementów, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie. Nie znajdując więc podstaw do uchylenia, czy zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka "A" z o.o. zarzuciła zaskarżonej decyzji:
- - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez uznanie iż waga samochodowa oraz ściana zasieków nie są urządzeniami na obiektach budowlanych o wysokości poniżej 3m, co spowodowało błędne uznanie, iż skarżący nie jest zwolniony od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz od obowiązku zgłoszenia;
- - naruszenie art. 89 § 1 kpa poprzez brak przeprowadzenia rozprawy;
- - naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, a mianowicie art. 79 kpa w związku z art. 10 kpa, poprzez brak zawiadomienia o terminie przeprowadzenia oględzin w dniu [...] lipca 2002r.;
- - brak podpisów osób biorących udział w czynnościach kontrolnych i oględzinach;
- - naruszenie art. 81a ust. 1 prawa budowlanego poprzez przeprowadzenie czynności kontrolnych w obecności osoby nieuprawnionej.
W konkluzji skarżąca żądała uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Skarżąca spółka zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego nie wskazuje jaki konkretny przepis prawa materialnego został naruszony. Należy jedynie domniemywać, że rozumowanie skarżącej prowadzi w tym kierunku, że teren na którym wzniesiono wagę samochodową i zasieki na kruszywo znajdują się na terenie bazy sprzętowo – transportowo – magazynowej i każdy obiekt wzniesiony w tej bazie stanowi urządzenie budowlane na obiekcie budowlanym, nie wymaga wiec pozwolenia na budowę czy zgłoszenia. Takich pojęć nie zna ustawa z 07 lipca 1994r. Prawo budowlane tekst jednolity Dz,. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.), a wywód skargi zmierza do tego, ze samo gospodarcze przeznaczenie terenu miałoby decydować o tym, że każdy obiekt wznoszony i służący do prowadzenia działalności gospodarczej byłby zwolniony od obowiązku pozwolenia na budowę czy zgłoszenia. Nie ulega wątpliwości, że waga samochodowa stanowi urządzenie techniczne, a zasieki konstrukcję oporową i ich wzniesienie wymagało pozwolenia na budowę.
Twierdzenie uzasadnienie skargi, że organ administracyjny nie ustalił, czy wzniesiona konstrukcja oporowa nie jest obiektem zastanym od wynajmowanego terenu – Przedsiębiorstwa Robót Komunikacyjnych S.A. z siedzibą w P. – jest również nieuzasadnione, bowiem fakt, że nakazano rozbiórkę wyłącznie nowo wzniesionej konstrukcji oporowej potwierdza protokół oględzin z dnia [...] września 2002r. (vide akta administracyjne zatytułowane – materiały zebrane po wydaniu decyzji I instancji).
Czynności kontrolne przeprowadzone w dniu [...] czerwca 2002r. i protokół z nich, znajdują podstawę w przepisach art. 81 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, a zarzut skarżącej o nieuczestniczeniu w nich osób nieuprawnionych jest chybiony.
Z treści art. 81a ust. 2 prawa budowlanego wynika, że może w nich uczestniczyć kierownik budowy lub robót, a funkcję Kierownika pełnił uczestniczący w kontroli K. B., przy czym ust. 3 cytowanego wyżej przepisu, pozwala w uzasadnionych przypadkach na wykonanie czynności w obecności nawet przywołanego świadka byle był on pełnoletni.
Wprawdzie organ I instancji popełnił uchybienie przeprowadzając oględziny w dniu [...] lipca 2002r. bez powiadomienia o powyższym inwestora, lecz to uchybienie nie ma znaczenia dla istoty sprawy w świetle uzupełnienia postępowania w trybie art. 136 kpa, przez organ II instancji, który zlecił między innymi Powiatowemu Inwestorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. przeprowadzenie oględzin z zachowaniem wymogów przewidzianych w art. 79 § 1 i 2 kpa. Oględziny takie przeprowadzono w dniu [...] września 2002r. i jak to stwierdził organ administracyjny, nie wniosły one żadnych elementów, które miałyby wpływ na istotę sprawy. Uczestniczyły w nim osoby upoważnione przez inwestora i treść protokołu z oględzin potwierdziły własnoręcznym podpisem.
To, że podpisy w protokołach ograniczają się do parafy jest bez znaczenia, bowiem na wstępie protokołu kontroli z dnia [...]lutego 2002r. oraz protokołu oględzin z dnia [...] września 2002r. odnotowano czytelnie imię, nazwisko, funkcję osób uczestniczących w czynnościach. Natomiast ewentualne kwestionowanie podpisów mogło nastąpić w toku postępowania administracyjnego, kiedy to stronę wezwano do zapoznania się z materiałami sprawy.
Chybionym jest również zarzut naruszenia art. 89 § 2 kpa, bowiem organ administracyjny musi przeprowadzić rozprawę gdy wymaga tego przepis prawa. Natomiast brzmienie § 2 art. 89 wskazuje na powinność wyznaczenia rozprawy gdy jest to potrzebne do wyjaśnienia sprawy, tak więc ocena w tym zakresie należy do organu i błędnym jest pogląd skarżącej, że przeprowadzenie oględzin w sprawie nakłada na organ administracyjny jednoczesne wyznaczenie rozprawy.
W powyższych okolicznościach uznając, że zarzuty skargi są nieuzasadnione, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę należało oddalić.
/-/E. Podrazie /-/A. Łaskarzewska /-/G. Radzicka kk