Uzasadnienie
4/II SA/Po 2806/03
Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. decyzją z [...] r. nr [...] przyznał G. L. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie od [...] r. do [...] r. Decyzję doręczono stronie [...] r.
Od powyższej decyzji G. L. złożyła odwołanie składając je osobiście [...]r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P...
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie m. innymi art. 127 § 2, 129 § 2 i 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia podkreślano, że kwestionowane rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, wyraźnie zaznaczając, iż należy je wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Z prostego zestawienia dat doręczenia decyzji z datą złożenia odwołania wynika, iż odwołanie zostało złożone z przekroczeniem 14-dniowego terminu. Odwołanie nie zawierało przy tym wniosku o przywrócenie terminu. W tych okolicznościach SKO zobligowane było do stwierdzenia uchybienia terminu.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu G. L..
W skardze poza oceną merytorycznej poprawności rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego G. L. wskazywała, że w istocie pismo złożone do Kolegium Odwoławczego nie traktowała jako odwołanie lecz był to wniosek przedstawiający nową sytuację materialną a organ I instancji odmówił jego przyjęcia. Jednocześnie skarżąca podkreślała, że z treści kwestionowanego postanowienia dowiedziała się o możliwości przywrócenia terminu i w tej sytuacji chce z tego uprawnienia skorzystać "wnoszę o uwzględnienie tego przepisu" i "potraktowanie moich pism jako – takie".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego a w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało podstawy potraktować pismo G. L. datowane na [...] r. a złożone w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] r. jako odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] r. Pismo bowiem zawierało fragment wskazujący na niezadowolenie z wysokości przyznanego przedmiotowym rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym dodatku mieszkaniowego. Zatem niewadliwie organ II instancji prócz nadania pismu biegu potraktował je jako środek odwoławczy. Z kolei niewadliwie także organ odwoławczy rozstrzygnął, iż zawarte w przedmiotowym piśmie odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Decyzja Prezydenta Miasta P. z [...] r,. zawierała pouczenie m. innymi o sposobie i 14-dniowym terminie wniesienia odwołania. Z akt administracyjnych wynika, że rozstrzygnięcie pierwszoinstacyjne doręczono skarżącej [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma), a pismo zawierające odwołanie sporządzono z przekroczeniem 14-dniowego terminu i z takim samym przekroczeniem złożone zostało organowi administracji publicznej.
Pismo skarżącej z [...] r. nie zawierało też wniosku o przywrócenie terminu i nie naprowadzało okoliczności, które by mogły świadczyć, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony. W tych okolicznościach Samorządowe Kolegium Odwoławcze obowiązane było do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stosownie do przywołanych w tym postanowieniu przepisów.
Twierdzenia skarżącej, iż jej pismo nie miało charakteru odwołania nie są spójne. Z jednej bowiem strony skarżąca utrzymując że pismo z [...] nie było odwołaniem, to z drugiej strony wnosi o uwzględnienie możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i potraktowania jej pism – (także pisma z [...] r.) jako odwołania ("jako - takie").
Wobec powyższego przyjąć należy, że skarżąca nie podważyła skutecznie legalności zaskarżonego aktu co z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) prowadzi do oddalenia skargi.
/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski /-/B.Popowska
KB/