Uzasadnienie
Dnia [...] października 2003r. do Starosty P. wpłynął wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty P. z dnia [...] lipca 2002r. ([...]) mocą której udzielono pozwolenia na użytkowanie.
Starosta P. wskazując na art. 65 § 1 kpa przekazał wniosek wg właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wznowił postępowanie w przedmiocie postępowania zakończonego wymienioną decyzją z dnia [...] lipca 2002r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. wymieniony Inspektor odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2002r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie (nr sprawy [...]).
W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. złożyła M.W.
Zarzuciła organowi II instancji naruszenie jej interesu prawnego tj. prawa do czynnego uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Wbrew stanowisku organu udzielenie pozwolenia na użytkowanie ma wpływ na sytuację prawną skarżącej. Umożliwia rozszerzenie prowadzonej przez inwestora działalności, która jest uciążliwa dla skarżącej.
Interes skarżącej znajduje oparcie w prawie materialnym (art. 5 ustęp 1 punkt 9 i ustęp 2 Prawa budowlanego), wynika też z prawa własności nieruchomości sąsiadującej z inwestycją.
Zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji.
W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wniósł o oddalenie skargi. Przedmiotowe postępowanie nie wykazało zdaniem organu zaistnienia żadnych przesłanek z art. 145 § 1 kpa.
Skarżąca nie ma statusu strony, gdyż sporny budynek z uwagi na odległe sytuowanie od granicy nie oddziaływuje na nieruchomość skarżącej. Budynek ponadto został usytuowany zgodnie z warunkami technicznymi określonymi w przepisach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna jednak z innych przyczyn aniżeli wywiódł skarżący.
W przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Decyzja wydana została bowiem z naruszeniem właściwości w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 1 kpa.
W myśl art. 150 § 1 kpa organem administracji publicznej, właściwym w sprawie wznowienia jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Brzmienie art. 150 § 1 kpa nie pozostawia wątpliwości, że organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji pozostaje właściwy do orzekania w zakresie wznowienia postępowania, także wówczas gdy po wydaniu decyzji zmieniła się właściwość miejscowa i rzeczowa i organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji nie jest już właściwy pod tym względem (identycznie wyrok NSA w Warszawie z dnia 07 lutego 2002r., sygn. I SA 1717/00).
Do dnia 10 lipca 2003r. organem decydującym w sprawie o pozwolenie na użytkowanie był właściwy starosta (organ administracji architektoniczno – budowlanej). Po tym dniu w związku ze zmianą prawa budowlanego dokonanego ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003, Nr 80, poz. 718) pozwolenie na użytkowanie znalazło się we właściwości inspektorów nadzoru budowlanego.
Organem właściwym w zakresie wznowienia postępowania zakończonego przed 11 lipca 2003r. w myśl powyższych rozważań pozostał organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji.
W przedmiotowej sprawie decyzję w ostatniej instancji wydał Starosta P. w dniu 02 lipca 2002r., miało to więc miejsce przed 11 lipca 2003r. W zakresie wznowienia postępowania zaskarżonego tą decyzją winien zatem orzekać Starosta P. Rozpoznanie sprawy w tym przedmiocie przez inspektorów nadzoru budowlanego naruszało przepis stanowiący właściwość tj. art. 150 § 1 kpa.
A zatem stwierdzić należało nieważność decyzji organów obu instancji i dlatego orzeczono jak w pkt I sentencji (art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak w pkt II sentencji orzeczono na zasadzie art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
/-/ W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka /-/ A. Łaskarzewska jw