Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 oraz art. 52 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nakazał H. L. rozbiórkę ogrodzenia działki Nr [...] od strony drogi nr ewid. gruntów [...] w K..
Ustalono, że H. L w 2002r. wybudował od strony drogi, bez wymaganego zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego), ogrodzenie swojej działki nr [...]. Na podstawie powołanego przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 inwestor jest obowiązany do rozbiórki tej części wybudowanego ogrodzenia.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżona decyzją wydaną na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy uznał, iż kwestionowana decyzja jest zgodna z prawem, to jest przepisem art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego.
Inwestor wybudował bowiem od strony drogi ogrodzenie, bez wymaganego stosownie do przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2, zgłoszenia.
H. L wniósł skargę, domagając się uchylenia obu decyzji.
Skarżący zarzucił, że decyzja nie uwzględnia jego słusznego interesu (art. 7 kpa), skoro wykonanie rozbiórki zniweczy wysiłki, które poniósł na budowę ogrodzenia.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone decyzje naruszają bowiem przepis prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy.
W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy należy przede wszystkim podnieść, iż zaskarżona decyzja podjęta została w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, to jest Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.). Decyzja ta została poprzedzona wszczęciem postępowania w sprawie wybudowania przez skarżącego "ogrodzenia działki Nr [...] w K. bez wymaganego zgłoszenia".
Problem rozbiórki obiektu budowlanego uregulowany został w przepisie art. 48, który w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji nakazywał rozbiórkę obiektu, jeżeli został wybudowany bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Niewątpliwe jest, że wybudowanie przez skarżącego ogrodzenia od strony drogi, w świetle przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2, wymagało uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi. Tymczasem zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 51, który odnosi się do przypadków "innych niż określone w art. 48".
Podkreślić należy, iż zakresy normowań zawartych w art. 48 i art. 51 nie nakładają się na siebie, co oznacza, iż obydwa omawiane przepisy dotyczą odrębnych stanów faktycznych. Organy administracji nie wyjaśniły jednak powodów, dla których rozstrzygnięcie oparte zostało na przepisie art. 51, a w szczególności, iż stan faktyczny sprawy uzasadniał przyjęcie, że jest to przypadek "inny niż określony w art. 48".
Wskazać nadto należy, iż w stanie faktycznym sprawy przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 nie uzasadnia nakazania rozbiórki ogrodzenia. W tym zakresie nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, iż z uwagi na wybudowanie tego ogrodzenia bez wymaganego zgłoszenia "doprowadzenie do zgodności z prawem w tej sytuacji może nastąpić jedynie w wyniku nakazania rozbiórki".
Przepis art. 51 umożliwia bowiem organowi administracji nałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli zatem wybudowane bez wymaganego zgłoszenia ogrodzenie nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w przypadku zastosowania przepisu art. 51 możliwa jest jego legalizacja poprzez nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności.
Uznając, iż zaskarżone decyzje naruszają wskazany przepis prawa materialnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 20012r. Nr 153 poz. 1271), orzeczono jak w sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III-im oparte jest na przepisie art. 152 i traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przesądami administracyjnymi.
/-/ B.Drzazga /-/ A.Zieliński /-/ St.Małek
MarK