Uzasadnienie
Starosta decyzją z dnia 10 maja 2002r. zatwierdził projekt budowlany i wydał Telefonii Komórkowej "A" Spółka z o.o. w W. pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w miejscowości K. gmina C., na działce nr [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli K. i S.S., Rada Sołecka i mieszkańcy wsi K. Odwołujący nie wyrażają zgody na lokalizację stacji komórkowej. Na terenie miejscowości K. istnieje już jeden maszt przekaźnikowy, a budowa drugiego naruszy ich uzasadnione interesy.
Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy uznał, iż inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a wniosek o pozwolenie na budowę złożył w terminie ważności decyzji Wójta Gminy z dnia 30 marca 2001r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego (Dz.Urz. Nr 12 poz. 123 z 12 lipca 1994r.) działka nr [...] stanowi obszar urządzeń zaopatrzenia w wodę, a tereny sąsiednie to nieruchomości rolne. Inwestor przedłożył także raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, pozytywnie zaopiniowany przez Wydział Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Starostwa Powiatowego.
Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewoda uznał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę K. i S.S., wyrokiem z dnia 02 lutego 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1852/02) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
Wskazano, iż w świetle przepisu art. 28 kpa przymiotu strony nie posiada Rada Sołecka. Organem właściwym do reprezentowania sołectwa jest jedynie sołtys, który wnosi odwołanie w oparciu o upoważnienie zebrania wiejskiego.
Kodeks postępowania administracyjnego nie zna również pojęcia strony określanej jako "mieszkańcy wsi", bez wymieniania ich z imienia i nazwiska.
Naczelny Sąd Administracyjny na skutek skargi kasacyjnej inwestora wyrokiem z 09 lutego 2006r. (sygn. II OSK 478/05) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Sąd kasacyjny stwierdził, iż nie było żadnych przeszkód by osoby, które podpisały imieniem i nazwiskiem odwołanie jako "mieszkańcy wsi K." i rada sołecka tej wsi – uznane zostały za strony w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 28 kpa. Wprawdzie nie zostało wyjaśnione, czy osobom tym rzeczywiście przysługuje przymiot strony postępowania, a więc czy postępowanie dotyczy ich interesu prawnego lub obowiązku i nie doręczono im decyzji organu odwoławczego, to te oczywiste uchybienia nie wpływają jednak na ważność zaskarżonej decyzji.
Wskazano także, iż wniesienie odwołania przez uprawniony podmiot (K. i S.S.) dawało podstawę organowi odwoławczemu do rozpoznania sprawy.
Uchybienia związane z rozpoznaniem również odwołania pozostałych wskazanych mieszkańców wsi K. w razie wykazania, że były na tyle rażące, że mogłyby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji odwoławczej (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) pozwalały na stwierdzenie nieważności tej decyzji w części.
Stwierdzenie nieważności całej decyzji organu odwoławczego nastąpiło więc z naruszeniem prawa.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną.
Powyższe nie oznacza tylko zezwolenia i uprawnienia sądu administracyjnego do wykroczenia poza granice zaskarżenia, lecz również jego obowiązek.
Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, zgodnie z przepisem art. 127 § 1 kpa, przysługuje stronie w rozumieniu art. 28 i art. 29 kpa.
Jest niewątpliwe, iż procedura administracyjnego postępowania nie przewiduje określenia strony jako "mieszkańcy wsi". Organ odwoławczy winien zatem wyjaśnić, które z osób podpisanych pod odwołaniem spełniają przesłanki pojęcia strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę. Jedynie bowiem te osoby są uprawnione do wniesienia odwołania.
W odniesieniu do osób, które nie zostaną uznane za stronę postępowania organ odwoławczy winien umorzyć postępowanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.
Rada sołecka nie jest organem uprawnionym do samodzielnego działania. Organem uchwałodawczym w sołectwie jest bowiem zebranie wiejskie, a wykonawczym sołtys, którego działalność rada sołecka jedynie wspomaga (art. 36 ustawy o samorządzie gminnym – Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.).
W świetle powołanego przepisu odwołanie mógł zatem wnieść sołtys w oparciu o uchwałę zebrania wiejskiego. Organ odwoławczy winien więc wyjaśnić, czy zebranie wiejskie upoważniło sołtysa wsi K. do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Odnosząc się do podniesionych przez skarżących K. S. i S. S. zarzutów należy stwierdzić, że nie są one trafne.
Decyzja Wójta Gminy z 30 marca 2001r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej była ważna do 31 grudnia 2001r.
Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu (art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane).
Inwestor, jak wynika z akt sprawy, złożył wniosek o pozwolenie na budowę 05 czerwca 2005r., a więc w okresie ważności decyzji Wójta Gminy z 30 marca 2001r., co jest zgodne z powołanym przepisem. Fakt, iż w dacie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie była już ważna, nie ma żadnego znaczenia. Istotne jest bowiem tylko to, aby wniosek złożony została w dacie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 35 ust. 1 pkt 1). W niniejszej sprawie lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej ustalona została w decyzji Wójta Gminy z 30 marca 2001r. Stąd też podnoszony zarzut, iż działka [...] usytuowana jest" w centrum zabudowy mieszkaniowej" nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Mając na względzie, iż organ odwoławczy nie wyjaśniła wszystkich okoliczności związanych z wniesionymi przez mieszkańców i Radę Sołecką wsi K. odwołaniami, czym naruszył przepisy postępowania (art. 7 i art. 77 § 1 kpa), jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 200 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.
Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy winien wyjaśnić sprawę skuteczności wniesionych odwołań i ponownie rozstrzygnąć sprawę również z odwołania K. S. i S. S. Wszystkie wniesione odwołania winny być bowiem rozpoznane łącznie, gdyż dotyczą tej samej decyzji.
/-/ M.Górecka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka
Brak podpisu sędziego spowodowany jest jego nieobecnością
/-/ St.Małek
MarK