Uzasadnienie
Decyzjami z dnia [...]r. Wojewoda, na podstawie art.138 § 1 pkt 2 kpa oraz art.28 ust.1 i ust.2 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. z 2001 r. Dz. U. Nr 6, poz.56) po rozpatrzeniu odwołania S. S. od decyzji Starosty Powiatu w Z. znak:
- - [...]z dnia [...]r. o uchyleniu decyzji znak: [...]z dnia [...]r. o uznaniu S. S. za osobę bezrobotną od dnia 4 października 1999 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku;
- - [...]z dnia [...]r. o uchyleniu decyzji znak:
[...]z dnia [...]r. o przyznaniu S. S. dodatku szkoleniowego z dniem [...]listopada 1999 r. w wysokości 20 % kwoty zasiłku na okres trwania szkolenia tj. od [...] listopada 1999 r. do [...] maja 2000 r. jeżeli nie zaistnieją okoliczności powodujące jego wcześniejszą utratę;
- - [...]z dnia [...]r. o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego dodatku szkoleniowego w kwocie 557, 10 zł brutto za okres od dnia [...] listopada 1999 r. do dnia [...] maja 2000 r. uchylił ww decyzje i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, opierając się na następujących ustaleniach:
S. S. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. w dniu 4 października 1999 r. Kierownik ww urzędu pracy decyzją z dnia 5 października 1999 r. uznał go za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. W dniu [...] listopada 1999 r. S. S. zawarł z Kierownikiem ww urzędu umowę na udział w kursie masażu w okresie od dnia [...] listopada 1999 r. do [...] maja 2000 r., który finansował urząd pracy.
W dniu [...] września 2000 r. S. S. przedłożył w ww urzędzie zaświadczenie o dokonaniu zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nr [...]wydane w dniu [...]r. przez Prezydenta Miasta Z. Z treści pkt 6 ww zaświadczenia wynika, że działalność gospodarcza S. S. rozpoczął w dniu 1 grudnia 1998 r. Na podstawie tejże okoliczności Starosta dnia [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. o uznaniu S. S. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania zasiłku oraz decyzję ostateczną z dnia [...]r. o przyznaniu dodatku szkoleniowego, a następnie ww decyzje uchylił.
Natomiast decyzją z dnia [...]r. Starosta orzekł o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego dodatku szkoleniowego.
S. S. odwołał się od ww decyzji do Wojewody. Wyjaśnił, że decyzje wydane przez Starostę są dla niego krzywdzące, z uwagi na fakt, że mimo wpisu do ewidencji nie prowadził działalności gospodarczej i nie osiągał żądnych dochodów. Uznał, że z tego powodu powinno przysługiwać mu prawo do dodatku szkoleniowego oraz status osoby bezrobotnej.
Organ odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy postanowień Starosty z dnia [...]r. dotyczących wznowienia postępowań zakończonych decyzjami ostatecznymi, lecz ze względów proceduralnych uchylił zaskarżone decyzje z dnia [...]r. orzekające o uchyleniu decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i odmowie przyznania zasiłku oraz o uchyleniu decyzji w sprawie przyznania dodatku szkoleniowego i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ponieważ w przywołanym w decyzjach art.145 § 1 kpa nie powołano pkt 5.
Organ odwoławczy orzekł również o uchyleniu decyzji Starosty z dnia [...] r. o obowiązku zwrotu dodatku szkoleniowego z uwagi na błąd proceduralny w podstawie prawnej i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
S. S. zaskarżył ww decyzje organu II instancji do sądu administracyjnego. Podtrzymał okoliczności podnoszone w odwołaniu. Nadto podniósł, że skoro działalności gospodarczej nie prowadził, sądził że wpis w ewidencji samoczynnie wygaśnie.
Organ odwoławczy, odpowiadając na skargę i wnosząc o jej oddalenie przywołał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że decyzja Starosty z dnia [...]r. została wydana zgodnie z przepisami art.28 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy, bowiem skarżący pobierał dodatek szkoleniowy nienależnie, z uwagi na fakt iż w okresie jego otrzymywania nie miał przymiotu osoby bezrobotnej, ponieważ widniał w ewidencji działalności gospodarczej jako osoba prowadząca działalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art.138 § 2 kpa dopuszcza uchylenie zaskarżonej decyzji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części.
Z uzasadnienia zaskarżonych decyzji wynika, że organ odwoławczy w niniejszej sprawie uchylił decyzje organu I instancji tylko dlatego, że w decyzjach nie powołano kompletnej podstawy prawnej.
Powyższy pogląd w istotny sposób narusza przepis art.138 § 2 kpa. Organ odwoławczy może bowiem bez konieczności uchylania decyzji skorygować wadliwą podstawę prawną. Poza tym o ile w postanowieniu o wznowieniu postępowania należy wskazać podstawę wznowienia, to w decyzji wydanej po wznowieniu, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi art.151 kpa, który w decyzjach organu I instancji został powołany.
Już z powyższych względów decyzje organu odwoławczego podlegały uchyleniu. Organ odwoławczy nie ustosunkował się ponadto do zarzutu podnoszonego w odwołaniu, że skarżący mimo wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, faktycznie, w okresie, w którym pierwotnymi decyzjami uznany był za osobę bezrobotną, nie prowadził takiej działalności.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. uchwała 7 Sędziów z dnia 16 grudnia 1996 r. sygn. akt OPS 5 / 96 – ONSA 1997/2/47) utrwalony jest pogląd, że osoba która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej może być pozbawiona statusu bezrobotnego w wyniku wznowienia postępowania chyba, że wykaże, że nie podjęła takiej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowana działalności.
Skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji naprowadzał dowody świadczące o tym, że nie podjął działalności gospodarczej.
Organ II instancji mógł w tej sytuacji albo przeprowadzić te dowody we własnym zakresie albo uchylić decyzje organu I instancji, zalecając ich przeprowadzenie przez ten organ.
Ze względu na to, że wyjaśnienie tej kwestii wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części celowe było uchylenie decyzji organu I instancji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez te organ.
Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez organy obu instancji, z powodu wadliwego uzasadnienia decyzji organu odwoławczego oraz nienależytego wyjaśnienia sprawy przez organ I instancji (art.77 § 1 kpa) powodują uchylenie wszystkich decyzji obu organów na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c oraz art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz.1270).
Z powyższych motywów, na podstawie przytoczonych przepisów oraz art.200 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
/-/ R.Batorowicz /-/ M.Hrycaj /-/ P.Miładowski
JFS