Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich w K. decyzjami z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] i z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] nałożył na Przedsiębiorstwo Usługowe E. w P. karę pieniężną za samowolne zajęcie pasa drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...] września 2003 r. nr [...] i nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w K. z dnia [...] kwietnia 2002 r. i z [...] kwietnia 2002 r. W przewidzianym ustawą terminie ZDM w K. zwrócił się do organu II instancji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie powyższych spraw.
Postanowieniami z dnia [...] października 2003 r. nr [...] i nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność złożenia przez Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w K. wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw zakończonych decyzjami z dnia [...] września 2003 r. nr [...] i nr [...].Postanowienia te wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania przez stronę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu doręczono Zarządowi Dróg Miejskich w K. 30 października 2003 r.
Wskazany w pouczeniu dla strony termin do wniesienia skarg do sądu administracyjnego mijał wraz z upływem 30 dnia od daty doręczenia postanowień z dnia [...] października 2003 r. Gdyby nawet przyjąć, że Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich jest podmiotem, któremu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to w rozpatrywanej sprawie skargę na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego sporządzono 5 grudnia 2003 r., i nadano w Urzędzie Pocztowym w K. 23 grudnia 2003 r. - a więc po terminie, gdyż przewidziany ustawą termin upływał 1 grudnia 2003 r. (poniedziałek).
Bezspornym jest, iż zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także - w sytuacjach określonych w powołanym przepisie - organizacja społeczna. Struktura postępowania sądowoadministracyjnego determinuje krąg podmiotów, którym przepisy procesowe 3 mogą przyznać prawo do jego uruchomienia. Postępowanie to nie może zostać uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej tej administracji np. przez organ wyższego stopnia (T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. Pr. Lexis Nexis, Warszawa 2005, s.212).
Organ (Zarząd Dróg Miejskich w K.), który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną (nakładającą na Przedsiębiorstwo Usługowe E. w P. karę pieniężną) nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję wydaną w tej sprawie w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Żądaniem przedmiotowej skargi objęto badanie legalności postanowień organu odwoławczego, wydanych w związku z wnioskami organu I instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący Zarząd Dróg Miejskich w K. jako podmiot wykonujący funkcję organu administracji publicznej nie ma jednak interesu prawnego (własnego) we wniesieniu skargi na postanowienie organu odwoławczego (por. też uchwałę NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. OPS 1/03).
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 w zw. z art. 50 ust. 1 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ P.Miładowski /-/ B. Popowska