Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] – wydaną na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. - Dz. U. Nr 2001r., Nr 78, poz. 960 ze zmian.) – Burmistrz K. orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego K.K. z lokalu w budynku na Os. [...] w K. W toku postępowania administracyjnego ustalono bowiem, iż na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] nakazującego K.K. opróżnienie i opuszczenie spornego lokalu na rzecz R.K. (sygn. akt [...]) komornik dokonał jego eksmisji w dniu [...].
W odwołaniu od tej decyzji K.K. wniósł o jej zmianę lub uchylenie, podnosząc, że przedmiotowa eksmisja została przeprowadzona niezgodnie z prawem pod jego nieobecność.
Wojewoda decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał zaskarżone orzeczenie organu I instancji w mocy. Jego zdaniem opuszczenie lokalu będące wynikiem postępowania egzekucyjnego jest równoznaczne z faktycznym opuszczeniem lokalu, stanowiącym ustawową przesłankę do wymeldowania z pobytu stałego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K.K. zarzucił organowi I instancji niewyjaśnienie wszystkich okoliczności niniejszej sprawy, a w szczególności sposobu przeprowadzenia egzekucji ze spornego lokalu podczas jego nieobecności. Podniósł również, że na skutek eksmisji został pozbawiony miejsca zamieszkania i jest zmuszony do sypiania na dworcu kolejowym w K. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Niniejsza sprawa zainicjowana wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmian.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są natomiast uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy.
Również w myśl art. 3 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne kontrolują zaskarżone akty tylko w zakresie ich zgodności z prawem i nie mają uprawnień do merytorycznego rozstrzygania sprawy. Jednocześnie z przepisu art. 134 § 1 ostatnio cytowanej ustawy wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. - Dz. U. Nr 87 z 2001r., poz. 960 ze zmian.). Zgodnie z treścią przepisu art. 15 ust. 2 tej ustawy, rozpatrywaną w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.05.2002r. (sygn. akt K 20/01) orzekającym o niezgodności z Konstytucją art. 9 ust. 2 ustawy, wystarczającą podstawę do wymeldowania danej osoby stanowi faktyczne opuszczenie przez nią miejsca stałego pobytu. O takim opuszczeniu można mówić w sytuacji trwałego zerwania więzi z dotychczasowym miejscem zamieszkania, powstałej na skutek dobrowolnego wyprowadzenia się z danego lokalu.
Należy przy tym podkreślić, że sprawy administracyjne prowadzone w przedmiocie ewidencji ludności mają na celu wyłącznie potwierdzanie faktycznego miejsca pobytu stałego lub czasowego. Organy ewidencyjne nie są wobec tego uprawnione - w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 27.05.2002r. - do badania tytułów prawnych do zamieszkiwania w określonym miejscu.
Sąd po przeanalizowaniu akt administracyjnych przedmiotowej sprawy nie dopatrzył się naruszenia powyżej przytoczonych przepisów prawa materialnego. Okolicznością bezsporną jest fakt pobytu skarżącego K.K. od dnia [...] 2000r. w Zakładzie Karnym w K., w związku z odbywaniem kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności (k. 9, 11-12 akt). Nie przebywał on zatem w tym okresie w spornym lokalu, chociaż nie opuścił go dobrowolnie.
Od dokonania w dniu [...] eksmisji na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia [...], nakazującego K.K. opróżnienie i opuszczenie lokalu na rzecz R.K. (sygn. akt [...]), nie przebywa on ponownie w miejscu stałego pobytu. Co prawda nie wyprowadził się on z przedmiotowego mieszkania dobrowolnie, jednakże eksmisja została przeprowadzona legalnie – na podstawie tytułu egzekucyjnego w postaci powyższego prawomocnego orzeczenia sądowego. Organy meldunkowe, ani sąd administracyjny nie są przy tym uprawnione do oceny sposobu dokonywania tej eksmisji, albowiem była ona przeprowadzana w ramach postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania wyroku sądu powszechnego. Skarżącemu kwestionującemu jego przebieg przysługiwały wobec tego odpowiednie środki zaskarżenia przewidziane przez przepisy ustawy z dnia 17.11.1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43 z 1964r., poz. 296 ze zmian.), które podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny.
W toku postępowania meldunkowego nie bada się tytułów prawnych do mieszkania w danym miejscu, a jedynie fakt przebywania osoby pod określonym adresem. Skoro zatem w ocenie Sądu organy I i II instancji ustaliły prawidłowo, iż skarżący nie przebywa w spornym lokalu od dnia eksmisji, to należało uznać istnienie przesłanki określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji i dowodach osobistych, skutkującej koniecznością jego wymeldowania.
Ze względu na powyższe okoliczności Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi K.K., wobec czego należało orzec - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmian.) - o jej oddaleniu.
/-/ W. Długaszewska /-/B. Koś /-/ T. M. Geremek