Uzasadnienie
4 SA/Po 2918/01
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w Z. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1994 r. o uposażeniu żołnierzy (DZ. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18), § 2 pkt 5, § 23 pkt 3, § 26, § 30, § 31, § 33 rozporządzenia ministra obrony Narodowej z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe (Dz. U. Nr 31, poz. 372) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 marca 1993 r. w sprawie określenia organów wojskowych wyższego stopnia, właściwych w sprawach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz w ustawie o uposażeniu żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 23 poz. 101) po rozpatrzeniu odwołania mł. chor. D.F. od decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w Z. nr [...] z dnia [...] maja 2001 r. w sprawie odmowy przyznania należności z tytułu przeniesienia służbowego żołnierza zawodowego określonej w § 23 pkt 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe tj. zasiłku osiedleniowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję opierając się na następujących ustaleniach:
D.F. złożył w dniu [...] maja 2001 r. wniosek o wypłatę należności przeniesieniowo-osiedleniowych. Do wniosku załączył dowód potwierdzający zameldowanie na pobyt stały w Z. Stanowisko służbowe szefa Jednostki Wojskowej Nr [...] w Z. objął w dniu [...] października 2000 r., kiedy to został przeniesiony służbowo z Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. Przed przeniesieniem służbowym D.F. mieszkał wraz z rodziną w miejscu pełnienia służby na nowym stanowisku w Z. Stąd decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w Z. odmówił przyznania należności z tytułu przeniesienia służbowego żołnierza zawodowego określonej w § 23 pkt 4 rozporządzenia MON w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienia służbowe tj. zasiłek osiedleniowy ponieważ nie spełniał warunków określonych w § 26 cyt. rozporządzenia. Postanowił natomiast przyznać należność z tytułu przeniesienia żołnierza zawodowego określoną w § 23 pkt 3 cyt. rozporządzenia tj. ryczałt z tytułu przeniesienia.
D.F. odwołał się od tej decyzji, podnosząc że jest ona niezgodna z cyt. rozporządzeniem oraz, że nie ma żadnego uzasadnienia prawnego, ponieważ przesiedlił się w dniu [...] maja 2001 r. i zameldował się na pobyt stały w Z. wraz z rodziną, wobec czego spełnia wszystkie warunki do przyznania mu zasiłku osiedleniowego.
Organ odwoławczy II stopnia nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Wyjaśnił, że aby spełnić warunki § 26 ust. 1 do przyznania zasiłku osiedleniowego musi występować związek przyczynowy między przeniesieniem służbowym a przesiedleniem. W przypadku D.F. ten związek nie występował, bowiem zamieszkiwał on w miejscowości Z. już przed przeniesieniem służbowym z miejscowości S. D.F. zaskarżył decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Podtrzymał okoliczności podnoszone w odwołaniu, ponadto stwierdził, że jedynym powodem który zmusił go do przesiedlenia na pobyt stały był fakt przeniesienia służbowego do Jednostki Wojskowej Nr [...] w Z. Organ odwoławczy, odpowiadając na skargę i wnosząc o jej oddalenie przywołał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że do skarżącego nie ma zastosowania § 26 ust. 1 cyt. rozporządzenia MON, ponieważ w Z. mieszkał od dnia [...] kwietnia 2000 r. będąc zameldowanym na pobyt czasowy, a stanowisko służbowe objął w nowym miejscu pełnienia służby w Z. w dniu [...] listopada 2000 r., natomiast na pobyt stały zameldował się w dniu [...] maja 2001 r. Ponadto w sprawie nie zachodzą także inne okoliczności określone w § 31 cyt. rozporządzenia dotyczące przesiedlenia się do innej miejscowości, które dawałyby podstawę przyznania zasiłku osiedleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z naruszeniem art. 77 § 1 kpa organy wojskowe obu instancji wydały decyzje bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
Z § 26 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie należności żołnierzy za podróże i przeniesienie służbowe (Dz. U. Nr 32 poz. 372) wynika, że zasiłek przesiedleniowy przysługuje żołnierzowi zawodowemu, który w związku z przeniesieniem służbowym przesiedlił się na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.
Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie zawierają ustaleń co do tego, gdzie przed przeniesieniem służbowym skarżący zamieszkiwał "na pobyt stały". Znajdujący się w aktach administracyjnych odpis dowodu osobistego zawiera adnotacje świadczące o tym, że do [...] maja 2001 r. D.F. był zameldowany na pobyt stały w O., a dopiero [...] maja 2001 r. zameldował się na pobyt stały w Z. Samo zameldowanie nie przesądza wprawdzie ustalenia o zamieszkiwaniu na pobyt stały, jest jednak przesłanką takiego ustalenia, której obalenie wymaga przeprowadzenia dowodów przeciwnych. Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji winien przeprowadzić takie dowody, a następnie ustalić gdzie przed przeniesieniem służbowym skarżący zamieszkiwał z zamiarem stałego pobytu i czy po przeniesieniu miejsce to zmienił.
Gdyby bowiem okazało się, że zamieszkiwanie w Z. na pobyt stały nastąpiło dopiero po przeniesieniu nie byłoby podstaw do odmowy przyznania zasiłku osiedleniowego.
Skoro podejmując zaskarżone decyzje, organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należy decyzje te uchylić zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych motywów, na podstawie cyt. przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Sąd nie dokonał określenia o którym mowa w art. 152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Z przedstawionych motywów, na podstawie cyt. przepisów oraz art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
/-/L.Drewniak-Żaba /-/M.Hrycaj /-/A.Łaskarzewska
PO U C Z E N I E
Od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem niniejszego Sądu.
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym.
KB/