Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., decyzją z [...] nr [...] w trybie art. 51 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89 poz. 414 ze zm.), udzielił J. B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, wstrzymanych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] nr [...], związanych z adaptacją pomieszczeń mieszkalnych na pomieszczenia usługowe, w budynku położonym w mieście T. przy ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że na skutek żądania współwłaścicielki budynku i kontroli obiektu w dniu [...] grudnia 2000 r. stwierdzono, że roboty remontowe budynku przy ul. [...]wykonywano w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Z tych powodów postanowieniem z [...] nr [...] nakazano wstrzymanie robót, a dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorowi J. B. wykonanie inwentaryzacji oraz projektu zmian i przeróbek wykonanych robót budowlanych oraz określił termin ich wykonania do dnia [...] marca 2001 r. W dniu [...] marca 2001 r. inwestor wniósł o wydanie decyzji na wznowienie robót i przedłożył żądaną przez organ nadzoru budowlanego dokumentację inwentaryzacyjną.
Uznając, że J. B. wykonała nałożone decyzją z [...] nr [...]obowiązki, organ wydał decyzję opisaną na wstępie i zaznaczył, że w wyniku wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę Starosta decyzją z [...]uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę i umorzył postępowanie w sprawie.
Odwołanie od decyzji złożyła R. D., kwestionując zasadność prowadzonego przez J. B. remontu, sposobu korzystania ze wspólnego korytarza, wskazując na szkody w jej części budynku, które wystąpiły na skutek remontu i żądała ich naprawienia.
W wyniku rozpoznania odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i podzielił jej argumentację. Organ odwoławczy podkreślił jedynie, że decyzja z [...]nakazująca wykonanie inwentaryzacji w trybie art. 51 ust. 4 winna przywoływać art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a nie 51 ust.
2. Odnosząc się do zarzutów odwołującej organ II instancji podkreślił, że ich istota sprowadza się do problemów rozstrzyganych przez sądy powszechne, w zakresie w jakim sądy te rozpoznają spory związane z korzystaniem z nieruchomości.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. D. zarzuciła, że skoro Starosta uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę, to nie mogą być prowadzone jakiekolwiek roboty budowlane. Skarżąca podniosła również, że nie doręczono jej dokumentacji inwentaryzacyjnej, przez co uniemożliwiono jej kontrolę zasadności zezwolenia na wznowienie robót. W konkluzji skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów podniesionych w skardze.
Jak wynikało z niespornych ustaleń organów nadzoru budowlanego I instancji, postępowanie w sprawie robót w sposób istotnie odbiegających od zatwierdzonego projektu budowlanego w budynku położonym w mieście T. przy ul. [...] było zawieszone i to do czasu rozstrzygnięcia decyzją ostateczną przez Starostę Powiatowego o losach decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...]. Organ nadzoru budowlanego po stwierdzeniu, że Starosta decyzją nr [...] z [...]uchylił decyzję nr [...] z dnia [...]. i umorzył postępowanie w sprawie, wydał decyzję z dnia [...],w której udzielił pozwolenia na wznowienie robót, ta decyzja łącznie z decyzją organu II instancji utrzymująca ją w mocy jest przedmiotem skargi. Jednak przed wydaniem zaskarżonej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nie podjął postępowania w sprawie, mimo, że był do takiej czynności zobowiązany z mocy art. 97 § 2 kpa.
Odnosząc się do tej niezbędnej czynności w sprawie, należy przytoczyć treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2000 r. sygn. OPS 4/00, której tezę w pełni podziela skład orzekający w sprawie i stanowiącej, że na postanowienie organu I instancji o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego stronie przysługuje zażalenie, na podstawie art. 101 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro więc przepisy art. 97 § 2 kpa przewidują podjęcie postępowania w sytuacjach gdy uprzednio wystąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, to cytowany pogląd judykatury przesądza o tym, że strona powinna mieć możliwość kwestionowania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, przed wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty. Prezentowana wykładnia prawa stanowi gwarancję procesową strony- w niniejszej sprawie skarżącej - której udziela jej przepis ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z 14.06.1960 r. (tekst jedn.
Dz.U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.). Ewentualne rozważania wpływu opisanego wyżej uchybienia na istotę sprawy, pozostawałoby w sprzeczności z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego wyrażonymi w artykułach 6-9 kpa.
W powyższych okolicznościach na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c w związku z art. 134 § 1, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz 1271 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. W punkcie II wyroku, orzeczono na podstawie art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem wobec nieobecności stron na rozprawie, Sąd nie mógł uzyskać informacji o stopniu zaawansowania robót, na których wykonanie wydano zezwolenie.
/-/ E. Podrazik /-/ G. Radzicka /-/ A. Łaskarzewska
POUCZENIE 1/ Od powyższego wyroku/postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu.
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym.
2/ Strona, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub w części, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, które będzie obejmowało ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu, który udostępnia się nieodpłatnie w budynkach wszystkich Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz w budynku NSA.
K.B.