Uzasadnienie
4/II SA/Po 2937/02
Uzasadnienie
Starosta Powiatu decyzją z dnia [...] ponownie rozpatrując sprawę zawiesił R.G. prawo do świadczenia przedemerytalnego z dniem 1 kwietnia 2002 r. W uzasadnieniu Starosta podkreślał, iż stosownie do art. 37 n ust. 1 pkt 3 oraz art. 6 pkt 6 lit. e ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu w przypadku między innymi uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich jeśli łączna kwota tak uzyskiwanego przychodu oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby w stosunku miesięcznym wyższa od kwoty 200 % zasiłku o którym mowa art. 24 ust. 1 ustawy. Według organu jakkolwiek R.G. złożył oświadczenie o rezygnacji z należnych diet, to nie ma pewności, co do intencji złożonego oświadczenia. Jego treść jest bowiem niejasna i w każdej chwili oświadczenie to może być skutecznie podważone.
Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji Wojewoda decyzją z dnia 13 listopada uchylił skarżone rozstrzygnięcie do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy podzielił pogląd Starosty Powiatu, gdyż złożone przez stronę oświadczenie nie było dotychczas precyzyjne, a z jego treści nie wynikało, by rezygnacja z diet była dobrowolna i bezwarunkowa. Jednakże w trakcie rozprawy administracyjnej strona złożyła nowe oświadczenie którego treść nie budzi już wątpliwości jakie wiązały się z dotychczas złożonym oświadczeniem strony i w tych okolicznościach, skoro jest to nowy dowód w sprawie, to organ I instancji winien owe oświadczenie ponownie rozpatrzyć i orzec o uchyleniu decyzji o zawieszeniu prawa do świadczenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R.G. podkreślał, że rozstrzygnięcie Wojewody jest wadliwe szczególnie podstawy uzasadnienia które są tendencyjne i nieobiektywne.
W odpowiedzi na skargę organ orzekający wniósł o oddalenie skargi argumentując, iż skarga nie zawiera żadnych merytorycznych zarzutów. Zaskarżona decyzja uwzględnia żądanie strony, a zarzuty dotyczą sformułowań zawartych w treści uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia. Nadto Wojewoda podkreślał, że po uchyleniu rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego Starosta uwzględniając żądanie strony przywrócił R.G. uprawnienia do świadczenia przedemerytalnego, które to rozstrzygnięcie również poddano kontroli Wojewody, a który decyzją z [...] uchylił decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] i umorzył postępowanie w sprawie zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skoro postępowanie w sprawie zawieszenia prawa R.G. do świadczenia przedemerytalnego zostało ostatecznym rozstrzygnięciem Wojewody z dnia [...] umorzone, to w obrocie prawnym nie istnieje już żadne rozstrzygnięcie, które pozbawiałoby skarżącego prawa do przedmiotowego świadczenia. W istocie zatem sprawa zakończyła się rozstrzygnięciem uwzględniającym wszystkie wnioski i zarzuty skarżącego. W obrocie prawnym pozostała bowiem decyzja pierwszoinstancyjna nr [...] z dnia [...] przyznająca R.G. świadczenie przedemerytalne od 5 lipca 2000 r. w kwocie 1.171,30 zł miesięcznie wraz z ustawowym prawem jej waloryzacji. Z odpowiedzi na skargę wynika też, że zawieszone świadczenie zostało w dniu 19 listopada 2002 r. wypłacone podobnie jak zasiłek rodzinny i pielęgnacyjny.
W tych okolicznościach skoro wszystkie wnioski skarżącego oraz zarzuty podniesione w skardze zostały uwzględnione przez organ administracji zgodnie z wolą skarżącego, to orzekanie przez Sąd Administracyjny w tej sprawie stało się w myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bezprzedmiotowe, co z kolei prowadzi do umorzenia postępowania.
/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski /-/J.Wierchowicz
KB/