Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 3 sierpnia 2017r. oddalił skargę A. M. na decyzję Wojewody z [...] stycznia 2017r. W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Radców Adwokacka ostatecznie wyznaczyła do reprezentowania skarżącej adw. J.S-B (k. 90 akt sąd.), która została zawiadomiona o wyznaczeniu w dniu 21 grudnia 2017r. W związku z zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z 07 lutego 2018r. pełnomocnik przedłożyła oświadczenie skarżącej o odstąpieniu od złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z 03 sierpnia 2017r. oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo dokonane w ramach prawa pomocy, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone nawet w części.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714).
Przepisy rozporządzenia normują badaną materię w ten sposób, że pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym za każdą instancję oddzielnie (§21 ust. 1).
W przypadku reprezentowania strony przed II instancją pełnomocnikowi należą się koszty udzielonej pomocy prawnej za czynności wymienione w katalogu §21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 321/10, z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12).
Tymczasem, w przedmiotowej sprawie adw. J. S-B. po zawiadomieniu jej o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie oraz o stanie sprawy, nie sporządziła skargi kasacyjnej, ani nie przedłożyła opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W ocenie referendarza sądowego, na obecnym etapie postępowania sądowego, pełnomocnik ustanowiona z urzędu nie przyczyniła się w żadnym stopniu do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej oraz nie wypełniła obowiązków wynikających z treści art. 177 §4 P.p.s.a. Nie wykonała zatem czynności, za które zgodnie z treścią rozporządzenia przysługuje wynagrodzenie pełnomocnikowi w drugiej instancji (§ 21 ust. 1 pkt 2 "a" lub "b" rozporządzenia). Czynnościami tymi, jak wskazano powyżej jest sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Brak zatem podstaw do skutecznego ubiegania się pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej, gdyż nie wypełniono wymaganych przez prawo znamion realnie udzielonej pomocy prawnej skarżącej w drugiej instancji.
W tym stanie rzeczy brak podstaw do przyznania opłaty z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, co skutkuje oddaleniem wniosku pełnomocnika w tym zakresie.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/K. Witkowicz-Grochowska