Uzasadnienie
Rada Miejska uchwałą z dnia 19 lipca 2001r. Nr XXXV/367/2001 przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy [...],[...] i torów PKP.
W uzasadnieniu uchwały wskazano, że na przedmiotowym obszarze obowiązują dwa miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego: ogólny z 1993r. i szczegółowy z 1984r. Ustalenia zawarte w tych opracowaniach w wielu aspektach są sprzeczne, mało elastyczne, co utrudnia postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz w sprawie wydawania pozwoleń na budowę.
Podjęcie uchwały uzasadniają też nowe warunki społeczno - ekonomiczne jakie powstały w Polsce po 1990r., a także rozwój przestrzenny miasta.
J. G. wniósł zarzuty do projektu planu stwierdzając, że nie zgadza się na przebieg projektowanej drogi publicznej [...] przez środek działki nr [...] oraz koniec działki nr [...], stanowiących jego własność, gdyż prowadzi działalność ogrodniczą. Sprzeciwia się też działalności gospodarczej prowadzonej przez p. M., która jest bardzo uciążliwa i szkodzi środowisku. Ponadto, nie zgadza się z tym, że przy płocie granicznym w odległości 7m od jego budynku p. M. przeprowadził drogę publiczną.
Pismem z dnia 31 lipca 2003r. Prezydent Miasta poinformował J. G., że wniesione przez niego zarzuty w całości zostały uwzględnione. W związku z tym, do projektu zostanie wprowadzona korekta, zgodnie z którą tereny oznaczone symbolem 55Kdp i 57Kdp zmienią przeznaczenie odpowiednio - na tereny Gm działalności gospodarcze z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej oraz tereny mieszkaniowe z dopuszczeniem działalności gospodarczej - usługowej Mgu. Ponadto, w części tekstowej planu zostanie umieszczony stosowny zapis umożliwiający prowadzenie działalności ogrodniczo - sadowniczej.
J. G. pismem z dnia 18 lipca wniósł zarzut do projektu planu, stwierdzając, że jego założenia naruszają jego interesy. Jest bowiem właścicielem działki nr [...] i [...] i prowadzi gospodarstwo rolne. Tymczasem w sąsiedztwie prowadzona jest uciążliwa działalność gospodarcza - hurtownie. Wzdłuż granicy z nieruchomością stanowiącą jego własność przebiega droga, która w projekcie planu została określona jako droga prywatna bądź publiczna.
Prezydent Miasta pismem z dnia 05 sierpnia 2004r. poinformował J. G., że wniesionego przez niego pisma w części dotyczącej działalności gospodarczej sąsiada nie można zakwalifikować ani jako protestu ani jako zarzutu, gdyż nie dotyczy ustaleń planistycznych. W odniesieniu do drugiej części pisma podał, że nie uwzględnia jego zarzutu. W kwestii tej rozstrzygnie definitywnie Rada Miejska na sesji, o terminie której zostanie poinformowany.
Uchwałą z dnia 30 grudnia 2004r. Nr XXVI/281/2004 Rada Miejska nie uwzględniła zarzutu wniesionego przez J. G. W uzasadnieniu podano, że do powtórnie wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu J. G. wniósł zarzut, który dotyczył rozwiązań przedstawionych w projekcie wyłożonym po raz pierwszy i został uwzględniony. Natomiast w części dotyczącej działalności gospodarczej nie dotyczy ustaleń planistycznych. Ponadto, projekt wyłożony w dniach 22.06 - 13.07.2004r. nie wprowadza zmian w rejonie ulic J. G. J. G. zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu domagając się jej uchylenia.
Podniósł, że ustalenia projektu planu naruszają jego interes prawny, gdyż przez działki nr [...] i [...] położone przy ul. [...] w L., na których prowadzi gospodarstwo rolne zaprojektowano "jezdnie ulic istniejących oraz postulowane lokalizacje jezdni ulic planowanych komunikacji publicznej i niepublicznej". W odpowiedzi na pierwszy wniesiony zarzut został poinformowany o jego uwzględnieniu, tymczasem w wyłożonym powtórnie planie wprowadzono linią przerywaną kontur drogi z opisaną szerokością pasa drogowego - 7m i liniami nieprzekraczalnymi od tej drogi w odległości 5m. W legendzie rysunku wyjaśniono, iż są to jezdnie ulic istniejących oraz postulowane lokalizacje ulic planowanych komunikacji publicznej i niepublicznej.
Treść projektu planu nie określa też stopnia uciążliwości tych dróg i kwestii związanych z ograniczeniem praw własności przysługujących właścicielom nieruchomości.
Ponadto, w projekcie pozostawiono w niezmienionym kształcie nieprzekraczalne linie zabudowy, co wbrew zapewnieniom ogranicza możliwość swobodnego dysponowania nieruchomością i prowadzenia działalności sadowniczo - ogrodniczej.
Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu wywiedziono, że w wykonaniu uchwały z dnia 19 lipca 2001r. - opracowany został projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożony do publicznego wglądu w dniach 09 czerwca - 02 lipca 2003r.
Skarżący złożył zarzuty. Uwzględniono je w całości. Przyjęto zatem, że do nowej wersji planu wprowadzone zostaną zmiany, polegające na tym, że tereny oznaczone symbolem 55Kdp i 57Kdp zmienią przeznaczenie na tereny Gm oraz Mgu.
W projekcie planu zagwarantowano skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczo - sadowniczej. Uwzględniając zarzuty skarżącego sporządzono nową wersję planu, wyłożono ją do publicznego wglądu w dniach od 22 czerwca 2004r. do 13 lipca 2004r. Do "drugiej wersji" planu wniósł skarżący zarzuty w lipcu 2004r.
Treść zarzutu z dnia 18 lipca 2004r. odniosła się w części do działalności gospodarczej W. M. oraz w części do przebiegu drogi na działkach nr [...],[...],[...] stanowiących własność wymienionego.
Po przeanalizowaniu zarzutu co do drogi Prezydent uznał, że jej przebieg był tożsamy z pierwszym wyłożeniem projektu czego skarżący nie negował i dlatego zarzutu nie uwzględnił.
Zdaniem Rady Miejskiej brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu, procedura uchwalenia planu stanowi dopuszczalną ingerencję w prawo własności.
Ingerencja ta w niniejszej spawie została zdaniem Rady zminimalizowana przez zachowanie możliwości realizacji działalności dotychczasowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna jednak z innych przyczyn aniżeli wywiódł skarżący.
Rozważania w przedmiotowej sprawie rozpocząć należy od analizy przepisu art. 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. planowanie i zagospodarowanie przestrzenne (Dz. U z 2003r. Nr 80, poz. 717).
W myśl jego postanowień do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmianie planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Powyższe oznacza, że warunkiem stosowania przepisów dotychczasowych tj. ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym jest podjęcie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomienie o terminie wyłożenia planu dokonane przed dniem 11 lipca 2003r.
W dniu tym weszły bowiem w życie przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W rozpoznawanej sprawie uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic [...],[...] i torów kolejowych PKP podjęta została 19 lipca 2001r. Wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu miało miejsce dwukrotnie. Po raz pierwszy w dniach od 09 czerwca do 02 lipca 2003r. Po raz drugi w dniach od 22 czerwca 2004r. do 12 lipca 2004r.
Drugie wyłożenie planu, w tym także zawiadomienie o tym fakcie miało miejsce podczas obowiązywania ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisy poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie stanowiły zakazu ponowienia poszczególnych etapów procedury uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skoro jednak zdecydowano o ponowieniu któregokolwiek z etapów, to do oceny prawidłowości procedury uchwalenia planu należy mieć na względzie czynność powtórzoną.
W takim wypadku bowiem czynności pierwotnej odmówiono skuteczności w zakresie procedowania planu.
W niniejszej sprawie zatem skoro powtórzono czynność wyłożenia projektu planu badaniem objąć należało czynność, która odbyła się w dniach 22 czerwca do 12 lipca 2004r., w tym zawiadomienie o powyższym.
Fakt, że odbyło się to pod rządami ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym skutkować musiało w myśl art. 85 ust. 1 i 2 tejże ustawy prowadzeniem dalszej procedury uchwalenia planu zgodnie z nią.
To zaś oznacza możliwość zgłoszenia przez osoby fizyczne uwag w rozumieniu art. 17 pkt 11 wym. ustawy dotyczących projektu planu, które rozpatruje wójt, burmistrz, prezydent miasta. Stanowi również o konieczności przedstawienia Radzie Gminy projektu planu wraz z listą uwag nieuwzględnionych (art. 17 pkt 14 wym. ustawy).
O możliwości złożenia uwag poucza się w ogłoszeniu (wym. art. 17 pkt 11).
Ustawa z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje instytucji zarzutów i protestów.
Brak było więc podstaw prawnych do wydania uchwały o nieuwzględnieniu zarzutu do projektu planu.
Należało zatem stwierdzić nieważność uchwały Rady Miejskiej z dnia 30 grudnia 2004r. nr XXVI/281/2004 w sprawie nieuwzględnienia zarzutu wniesionego przez J. G. Dlatego orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku (art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Jak w punkcie II rozstrzygnięto w oparciu o art. 152 powołanej wyżej ustawy.
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy jak wyżej.
/-/E. Podrazik /-/A. Łaskarzewska /-/St. Małek kk