Uzasadnienie
Skarżąca D. K. korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych w całości, przyznanego jej na mocy postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu z dnia 9 sierpnia 2007 r. Prawo pomocy nie zostało cofnięte.
W dniu 22 stycznia 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. We wniosku złożonym na formularzu PPF podała, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł netto miesięcznie. W kwestii czynszu jaki pobierała za wynajmowanie lokalu mieszkalnego oświadczyła, że od miesiąca marca nie będzie czerpała dochodu z tego tytułu, gdyż lokator wyprowadza się.
Wnioskodawczyni oświadczyła, że zajmuje mieszkanie o powierzchni 65 m² oraz jest właścicielką drugiego mieszkania, które od marca będzie puste.
Podała, że nie ma oszczędności, papierów wartościowych, czy wartościowych ruchomości.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (skoro skarżąca korzysta już ze zwolnienia z kosztów sądowych) następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet kosztów postępowania.
Z aktualnego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej jest podobna, do tej która uzasadniała zwolnienie jej od kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu. Z oświadczenia tego wynika, że kondycja ta nie uległa poprawie, a nawet w niedalekiej przyszłości może ulec pogorszeniu, gdy wnioskodawczyni nie znajdzie nowych lokatorów, którym będzie mogła wynajmować należące do niej drugie mieszkanie.
Skarżąca uzyskuje wprawdzie stałe miesięczne dochody, ale w wysokości uniemożliwiającej poczynienie jakichkolwiek oszczędności, które możnaby przeznaczyć na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika w wyboru.
Biorąc pod uwagę wysokość rynkowego wynagrodzenia takiego fachowego pełnomocnika przyjąć należy, że skarżąca nie ma możliwości by samodzielnie je zapłacić. Wobec powyższego przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, zgodnie z wnioskiem.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
/-/ K.Witkowicz-Dwornicka
MK