Uzasadnienie
4/II SA/Po 3020/02
Decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 20 VI 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 ze zm.), w związku z art. 104 § 1 kpa., Prezydent Miasta skierował K.K. na kontrolne badanie lekarskie z uwagi na orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...], nr [...] o zaliczeniu K.K. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. W decyzji określono, że badanie dotyczy możliwości prowadzenia pojazdów z prawem jazdy kategorii B, a nie poddanie się badaniu do dnia 2 XII 2002 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.
W dowołaniu od powyższej decyzji K.K. wskazał, że nie ma pieniędzy na pokrycie kosztów badania i wniósł o sfinansowanie tych badań przez Urząd Miasta.
Decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 X 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 kpa., oraz art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji wskazał, że Prezydent był zobowiązany na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy prawo o ruchu drogowym, do wydania skierowania na badania lekarskie, skoro otrzymał wcześniej orzeczenie o zaliczeniu K.K. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Skierowanie to jest obligatoryjne. Kolegium wskazało, że postawą do jego wydania mógłby być również art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy.
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K.K. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu.
W dopowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację wskazując dodatkowo, że kwestia kosztów jest sprawa odrębną, nie mającą wpływu na merytoryczną poprawność decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Kolegium podkreśliło, że sprawa kosztów została wyjaśniona w decyzji tego organu z dnia [...], nr [...], w której określono, na podstawie art. 122 ust. 6 Prawa o ruchu drogowym, badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, z wyjątkiem, gdy osobne przepisy stanowią inaczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 VI 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 ze zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba niepełnosprawna posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie do kierowania tramwajem, skierowana na te badania decyzją starosty na podstawie zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności. W niniejszej sprawie orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności K.K. zostało wydane w dniu 19 III 2002 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności. Z tego też tytułu całkowicie zasadne było wydanie przez Prezydenta skierowania na badania lekarskie, w myśl cytowanego art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
K.K. podnosił w skardze, iż to organ orzekający powinien sfinansować takie badania. Tymczasem art. 122 ust. 6 cyt. ustawy stanowi wyraźnie, że badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, chyba przepisy odrębne stanowią inaczej.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
/-/J. Wierchowicz /-/J. Stankowski /-/ D. Rzyminiak
- - Owczarczak
AR