Uzasadnienie
Dnia 17 grudnia 2002 roku J. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w sprawie zameldowania W. P. na pobyt stały przy ul. [...] w P. Na rozprawie w dniu 9 marca 2005 roku Sąd wezwał skarżącego do wskazania aktualnego adresu uczestnika postępowania A. W. pod rygorem zawieszenia postępowania. Dnia 30 marca 2005 roku skarżący złożył pismo, w którym podał aktualny adres wskazanego uczestnika i jednocześnie oświadczył, że przedmiot sporu jest nieaktualny, ponieważ jest rozwiązywany drogą polubowną. Na wezwanie Sądu z dnia 24 marca 2005 roku, czy skarżący cofa skargę, J. W. pismem z dnia 5 kwietnia 2005 roku oświadczył, że cofa skargę w sprawie o sygn. akt 3/II SA/ Po 3036/02.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, co jest wiążące dla Sądu, jeżeli cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za wiążące.
Wobec powyższego na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz podstawie art. 46 §2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Z dnia 30 czerwca 1995 roku) w związku art. 97 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji.
/-/ Maria Lorych – Olszanowska
EW