Uzasadnienie
Skarżąca A. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W skardze podała, że jej pracodawca jest w likwidacji, dołączyła zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, z którego wynika, że w okresie od 1 września 2011 r. do 29 lutego 2012 r. uzyskała wynagrodzenie w wysokości 6.170,49 zł netto.
We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru ze względu na sytuację materialną. Wskazała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Posiada lokal o powierzchni 32 m². Żadnego innego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności nie posiada. Wnioskodawczyni oświadczyła, że w styczniu uzyskała wynagrodzenie za pracę w wysokości 776 zł, w lutym – 608 zł, a w marcu 995zł.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w całości. Znajduje się bowiem w trudnej sytuacji finansowej. Wnioskodawczyni utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, ale w wysokości która z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb koniecznego utrzymania. Wnioskodawczyni nie dysponuje także wartościowym majątkiem ruchomym, czy nieruchomościami, by móc uzyskać dodatkowe dochody celem wsparcia domowego budżetu.
W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy w całości.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 146 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska