Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 1984r., Nr 32, poz. 174 ze zm.) Wójt Gminy orzekł o odmowie zameldowania G. S. na pobyt stały przy ul. [...] w D. W motywach uzasadnienia organ administracji podał, że lokal przy ul. [...] w D. jest własnością gminy, a M. S. wraz z zoną E. są najemcami tego lokalu, natomiast G. S. jest ich niepełnoletnim synem. Dnia [...] marca 2002 r. G. S. dokonał wymeldowania z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w P., ponieważ mieszkanie uległo likwidacji. Po złożeniu przez zainteresowanego formularza "zgłoszenie pobytu stałego" organ administracji odmówił zameldowania na pobyt stały uzasadniając odmowę faktem, iż brak było podpisu właściciela lokalu, który nie wyraził zgody na zameldowanie z uwagi na uruchomiona procedurę sprzedaży mieszkań.
Na powyższa decyzję państwo E. i M. S. w dniu 26 kwietnia 2002 r. wnieśli odwołanie do Wojewody, który decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10. 04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) uchylił decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że w niniejszej sprawie nie zostały w sposób dostateczny wyjaśnione wszystkie istotne dla sprawy okoliczności.
W wyniku ponownie rozpatrzonej sprawy decyzją z dnia [...] na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) Wójt Gminy orzekł o odmowie zameldowania G. S. na pobyt stały przy ul. [...] w D. W motywach rozstrzygnięcia podano, że G. S. nie przebywa w D., przy ul. [...] z zamiarem stałego pobytu. Widywane jest tam tylko w okresie wakacji i ferii. Jak zeznali świadkowie w mieszkaniu rodziców widywany jest sporadycznie. Ponadto z faktu, iż jego rodzice posiadają dom w innej miejscowości można domniemywać, że właśnie tam skoncentrował wraz z nimi swój pobyt stały.
Na powyższą decyzję E. i M. S. dnia 13 października 2002 r. wnieśli odwołanie do Wojewody, który decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04. 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podał, że w rozpatrywanej sprawie stwierdzono w sposób nie budzący wątpliwości, iż G. S. nie przebywa w spornym lokalu na stałe. Potwierdzili to przesłuchani świadkowie oraz dwukrotnie przeprowadzone przez Komisariat Policji w T. wywiady. Ponadto uznano, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zawarte w nim argumenty nie maja wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
Na powyższą decyzję E. i M. S. wnieśli skargę do Sądu Administracyjnego zarzucając pominięcie w analizie akt sprawy zarzutów dotyczących naruszenia przez organ I instancji procedury wymaganej przez kpa. A w szczególności pominięcie naruszenia przepisów o udziale strony w postępowaniu (art. 120 kpa w zw. z art. 79 kpa) co spowodowało błędną interpretację zebranego materiału i wydanie niesłusznej decyzji i wnieśli o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niniejsza sprawa dotyczy skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały G. S. w D. przy ul. [...].
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 17 grudnia 2004 r., skarżący oświadczył, że pełnoletni syn G. S. już od dwóch lat jest zameldowany na pobyt stały w przedmiotowym mieszkaniu w D. przy ul. [...]. Fakt zameldowania syna skarżącego na pobyt stały pod w/w adresem uczynił niniejsza sprawę bezprzedmiotową i w związku z tym Sąd zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe", orzekł o umorzeniu postępowania.
Pomimo zaistniałej sytuacji skarżący nie cofnął skargi, lecz wniósł o wyjaśnienie, czy decyzje wydane w niniejszej sprawie nie naruszają prawa.
Sąd wydając postanowienie o umorzeniu postępowania ubocznie jedynie stwierdził, że obie zapadłe decyzje w przedmiotowej sprawie zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego. Organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Przesłuchując świadków na okoliczność czy G. S. przeniósł swoje centrum życiowe do mieszkania rodziców znajdującego się w D. przy ul. [...], organ administracji nie uzyskał jednoznacznych informacji. Wypowiedzi świadków były lakoniczne, mało konkretne. Ponadto przesłuchano świadków, którzy już nie mieszkają w bliskim sąsiedztwie skarżących, a zatem nie mogą jednoznacznie wypowiedzieć się co do tego, czy pobyt G. S. w D. ma charakter stały, czy tez nie.
Pomimo tego, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa procesowego, to jednak z uwagi na fakt zameldowania G. S. na pobyt stały w przedmiotowym mieszkaniu w D. na ul. [...], nie ma potrzeby wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, ponieważ nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych.
Stąd mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 powyższej ustawy.
/-/ T. Geremek /-/ R. Słupczyński /-/ B. Koś
K.P.