Uzasadnienie
Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą małoletnia S. K., działająca przez przedstawiciela ustawowego J. K., zaskarżyła opisane powyżej orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wskazał, że orzeczenie z dnia (...) lutego 2015 r. zostało zaskarżone odwołaniem wniesionym do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Równocześnie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Organ był przy tym zobowiązany do przekazania skargi do sądu administracyjnego, przy czym wniesione przez skarżącą odwołanie zostało przekazane do sądu powszechnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.
W myśl art. 3 § 2 powołanej powyżej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne m.in. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślenia wymaga przy tym, że skargę do sądu administracyjnej można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę.
W przedmiotowej sprawie wniesiona skarga dotyczyła orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Zauważyć jednak należy, że stosownie do treści art. 6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. nr 127 poz. 721 z późn. zm.) od orzeczenia wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Mając powyższe na względzie uznać należało, że wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ J. Szaniecka