Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 sierpnia 2001 r. J.G. wniósł skargę na Wójta Gminy P. "w sprawie odmowy prawidłowego dostarczenia decyzji, a co z tym idzie nieprawidłowego stosowania art. 109 w zw. z art. 39 Kodeksu Postępowania Administracyjnego." Zgłosił też żądanie zobowiązania Wójta do prawidłowego dostarczenia decyzji w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art.. 16 ust. 1 pkt 4 oraz art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.)
Wójt Gminy P., odpowiadając na skargę, wyjaśnił, że nie nastąpiło naruszenie art. 39 i 109 kpa ponieważ decyzję z dnia [...] o nr.[...] doręczono skarżącemu za pośrednictwem poczty. Przyznał jednocześnie, że w aktach sprawy brak zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji i do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę urząd pocztowy nie udzielił wyjaśnień, kiedy doręczono stronie w/w decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W skardze jako jej podstawę prawną powołano art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Treści tego przepisu odpowiada obecnie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270): "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (...) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa."
W dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że doręczenie decyzji jest czynnością materialno - techniczną polegającą na przekazaniu stronie postępowania rozstrzygnięcia w sprawie. Czynność ta nie przyznaje, nie stwierdza ani nie uznaje uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (vide wyrok z 15 listopada 2000 r. sygn. IV SAB 12/00, "Lex" 53371; postanowienie z 28 września 2001 r. sygn. I SAB 2/01, "Lex" 75530).
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego może nastąpić po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W sytuacji, gdy skarżący podnosi zarzut niedoręczenia decyzji organu I instancji, służy mu prawo wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia tj. do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego (art. 37 kpa).
W tych okolicznościach, wobec niewyczerpania przez skarżącego przewidzianych prawem środków zaskarżenia, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
/-/K.Pawlicki