Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2008r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17 lipca 2008r. wydanego w niniejszej sprawie. Na postanowienie to w wymaganym 7-dniowym terminie zażalenie wniósł P. L. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. E. Ł. Do zażalenia pełnomocnik skarżącego dołączyła m.in. dowód uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, z którego wynika, że w dniu 8 grudnia 2008r. dokonała ona wpłaty powyższej kwoty tytułem wpisu od zażalenia na rachunek nr [numer rachunku zakryty].
Zważyć należy, że stosownie do przepisu art. 219 § 2 zd. pierwsze ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Co istotne pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej (art. 221 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że wpis od zażalenia jest stały i wynosi 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Skoro zatem zażalenie na postanowienie Sądu z 20 listopada 2008r. wniosła w imieniu skarżącego pełnomocnik będąca radcą prawnym winna była - bez wezwania Sądu - uiścić w wymaganym terminie do wniesienia zażalenia wpis w kwocie 100 zł gotówką do kasy bądź na rachunek bankowy Sądu. Tymczasem w wymaganym terminie wpis od zażalenia nie został uiszczony ani w kasie Sądu, ani na jego konto nr [numer rachunku zakryty] (k. 220 i 221 akt sądowych). Zamiast tego pełnomocnik skarżącego uiściła mylnie wpis od zażalenia na rachunek bankowy innego podmiotu.
Mając zatem na względzie, że zażalenie wniesione przez radcę prawnego (pełnomocnika skarżącego) nie zostało należycie opłacone należało na podstawie art. 221 orzec jak w sentencji postanowienia.
/-/ B.Kamieńska