Uzasadnienie
H. K. i S. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] 2008 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej we wsi W., gm. G., oznaczonej geodezyjnie jako działka [...], stanowiącej własność R. P..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium w P. wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] 2009 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta nie została zaskarżona do Sądu przez którąkolwiek ze stron postępowania (k. 32 akt sądowych).
Mając na względzie powyższe skarżący pismem z dnia 24 maja 2010 r. cofnęli skargę (k. 29 akt sądowych).
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). O powyższym może orzec na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Uznając cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne, w rozumieniu art. 60 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ A. Łaskarzewska