Uzasadnienie
W skardze na bliżej opisaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] stycznia 2014 r. A. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na ryzyko wyrządzenia w majątku znacznej szkody. Wniosku tego bliżej nie uzasadniła.
Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] 2013 r. ([...]), którą organ I instancji na podstawie art. 151 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił we wznowionym postępowaniu uchylenia decyzji własnej z dnia [...] 2013 r. ([...]) o warunkach zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności należy podnieść, że decyzja o odmowie uchylenia decyzji o warunkach zabudowy została wydana w wyniku wznowienia postępowania i nie nadaje się do wykonania. Przemawia za tym jej przedmiot, jak i negatywny charakter rozstrzygnięcia.
Analiza art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjnego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania o pozwoleniu na budowę. Postępowania toczące się po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy terenu są bowiem postępowaniami odrębnymi, w których przysługują stronie środki ochrony tymczasowej, lecz których nie można przenieść na grunt niniejszej sprawy i niejako już na przedpolu ewentualnego zagrożenia interesów strony żądać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Stanowisko powyższe zostało ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia z 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt II 0Z 665/09, LEX nr 552936; postanowienie z dnia 27 listopada 2007 r. sygn. akt II OZ 1163/07 – dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że decyzja której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, nie kwalifikuje się do wykonania. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja dotycząca odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania, która to decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje bezpośrednich skutków w jej sytuacji prawnej. Skoro nie nadaje się do wykonania sama decyzja o warunkach zabudowy, to tym bardziej nie nadaje się do wykonania wydana decyzja o odmowie uchylenia decyzji w przedmiocie warunków zabudowy wydana w wyniku wznowienia postępowania.
W związku z powyższym skutki prawne zaskarżonej decyzji nie stwarzają bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, na które wskazuje skarżąca, będą przedmiotem merytorycznej oceny przy badaniu zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ Tomasz Świstak