Uzasadnienie
Skarżący I.A. i J. A. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości.
Wniosek argumentowali tym, że pobierają świadczenia z zakładu ubezpieczeń społecznych w formie emerytury i renty w łącznej wysokości [...] zł. brutto miesięcznie oraz mają na utrzymaniu syna w wieku 17 lat. Na potwierdzenie powyższych okoliczności załączyli kopie decyzji ZUS oraz zaświadczenie z Zespołu Szkół we W. Nadto wnioskodawcy jedynie podali, że mają dom o powierzchni [...] m² i działkę.
Wnioskodawcy w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zostali zobowiązani do osobistego uzupełniania wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. W odpowiedzi podali, że rezygnują ze swego żądania dotyczącego przyznania prawa pomocy i proszą o wycofanie ich wniosków w tym zakresie.
Zgodnie z treścią art. 243 §1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie jedynie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Dopuszczalne jest przyjęcie, że do oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej z punktu widzenia możliwości skorzystania przez wnioskodawcę z dobrodziejstwa prawa pomocy niezbędne jest nie tylko złożenie określonego urzędowego formularza (art. 257 ppsa), ale także istnienie wyraźnego żądania strony (woli przyznania prawa pomocy), jako przesłanki materialnoprawnej.
Z drugiej strony, żaden przepis ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozbawia strony możliwości decydowania, czy swoje żądanie w zakresie prawa pomocy podtrzymuje i popiera, czy też z niego rezygnuje. Wobec tego, skoro wnioskodawcy wyraźnie zrezygnował z prawa pomocy, w świetle przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarzowi sądowemu nie pozostaje inna możliwość jak oddalić wniosek w tym zakresie (art. 258 §1, §2 pkt 7 ppsa i art. 259 §1 ppsa).
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
/-/K. Witkowicz-Dwornicka