Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 04.2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., działając na wniosek M. M., odmówił wydania decyzji nakładającej na A.D., właściciela działki nr [...] w M., obowiązek doprowadzenia domu mieszkalnego jednorodzinnego oraz ogrodzenia murowanego do stanu zgodnego z prawem i obowiązującymi przepisami. W uzasadnieniu podano, iż dom mieszkalny wybudowany został przez inwestora A.D. w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia [...].12.1994 r. nr [...], które zmieniało uprzednio wydane pozwolenie z dnia [...].01.1991 r. nr [...], następnie w dniu [...]03.2001 r. inwestor otrzymał zaświadczenie o zgłoszeniu do użytkowania obiektu nr [...], natomiast ogrodzenie murowane wykonane zostało po uprzednim zgłoszeniu zamiaru budowy wraz z załączonym szkicem w Wydziale Administracji Architektoniczno-Budowlanej Starostwa Powiatowego w dniu [...].03.1989 r. nr [...], a Wydział ten nie wniósł żadnych zastrzeżeń.
Decyzją z dnia [...]07.2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania M. M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż w postępowaniu odwoławczym umożliwiono skarżącemu zapoznanie się z aktami sprawy, wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i zgłoszenie żądań, merytoryczne rozstrzygnięcie organu I instancji jest poprawne, bowiem inwestor przy budowie domu mieszkalnego nie naruszył prawa, ogrodzenie odpowiada warunkom technicznym jakie winno spełniać, jego wysokość nie przekracza 2,20 m, zaś ograniczenie możliwości zabudowy w pasie 100 metrów od jeziora wprowadzone zostało rozporządzeniem Wojewody z dnia [...].11.1996 r. nr 4/96, a więc już po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę.
Od powyższej decyzji skargę złożył M. M., domagając się jej uchylenia i uchylenia decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu podał, iż organy obu instancji naruszyły art. 10 § 2 kpa nie umożliwiając skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, organ II instancji nie dokonał prawidłowego doręczenia w trybie art. 44 kpa zawiadomienia z art. 10 kpa, naruszony został także art. 81 kpa, ponieważ odmówiono mu udziału w oględzinach obiektu budowlanego, nadto organy obu instancji nie ustosunkowały się do wszystkich zarzutów skarżącego wskazanych we wniosku-zgłoszenie samowoli budowlanej.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej.
Zarzuty skargi odnoszą się wyłącznie do naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania. Ustosunkowując się do tych zarzutów stwierdzić należy, iż są nietrafne. Wprawdzie organ I instancji nie dopełnił obowiązku z art. 10 kpa, jednak skarżący był powiadamiany o wszystkich czynnościach podejmowanych przez ten organ, brał w nich udział, za wyjątkiem udziału w oględzinach, był obecny przy spisywaniu protokołu z oględzin i wtedy miał możliwość zapoznania się z dokumentami przedłożonymi przez inwestora A.D., w tym pozwoleniami na budowę domu mieszkalnego i zaświadczeniem o zgłoszeniu do użytkowania budynku mieszkalnego i zbiornika bezodpływowego na ścieki, nadto naruszenie to sanowane zostało w postępowaniu odwoławczym, w którym nie przeprowadzano dodatkowego postępowania wyjaśniającego, a skarżący zawiadomiony został o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów i zgłoszenia żądań.
Zawiadomienie to doręczone zostało skarżącemu w trybie awiza z art. 44 kpa w dniu 20.06.2001 r. i doręczenie to uznać należy za prawidłowe, tym bardziej, iż skarżący nie wskazał na czym konkretnie polegać miało naruszenie art. 44 kpa, a z akt sprawy okoliczności takie nie wynikają. Wbrew twierdzeniu skarżącego w niniejszej sprawie nie został więc naruszony przepis art. 81 kpa. W przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 79 kpa, bowiem skarżący nie mógł brać udziału w oględzinach na skutek nie wpuszczenia go przez inwestora na teren działki nr [...] w M.. Jednak powyższy dowód nie miał zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcia głównie na dokumentach, nadto skarżący nie zanegował ustaleń dokonanych podczas oględzin. Tak więc naruszenia przepisów postępowania przed organem I instancji były tego rodzaju, iż nie mogły mieć wpływu na wydane rozstrzygnięcia.
Niezasadny jest także argument, iż organy obu instancji nie ustosunkowały się do wszystkich zarzutów wymienionych we wniosku skarżącego-zgłoszenie samowoli budowlanej. Z akt sprawy wynika, iż postępowanie zostało wszczęte na skutek pisma skarżącego z dnia [...].11.2000 r. nazwanego "zgłoszenie samowoli budowlanej". W piśmie tym skarżący podawał, iż na działce nr [...] inwestor wybudował budynek niezgodnie z rozporządzeniem Wojewody nr 4/96 z dnia [...].11.1996 r., bowiem nie zachowany został 100 metrowy pas od jeziora, gdzie zabudowa jest ograniczona, na działce zbudowany został zbiornik wodny bez wymaganego zezwolenia wodnoprawnego, wybudowany został także płot murowany o wysokości powyżej 2,20 m bez pozwolenia na budowę. Z akt sprawy oraz zawartego w protokole oględzin oświadczenia skarżącego wynika, iż sprawa zbiornika wodnego stanowi przedmiot osobnego postępowania, natomiast do pozostałych zarzutów organy ustosunkowały się w uzasadnieniach decyzji, co przytoczone zostało w części wstępnej niniejszego uzasadnienia.
Jak wskazano powyżej skarżący podniósł zarzuty jedynie natury formalnej, nie odnosząc się do merytorycznej prawidłowości decyzji wydanych przez organy obu instancji. Sąd badając powyższe decyzje, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.), pod względem ich zgodności z przepisami prawa budowlanego nie znalazł podstaw do zakwestionowania ich legalności.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.).należało skargę oddalić.
/-/ E. Podrazik /-/ J. Szaniecka /-/ A. Łaskarzewska