Uzasadnienie
Skarżąca B.G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie.
We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że jest 66-letnią emerytką prowadzącą gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, który jest obłożnie chory i wymaga stałej opieki osoby trzeciej (jest osobą leżącą). Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, podała że mieszka u syna w mieszkaniu o powierzchni [...] m². Wnioskodawczyni wskazała, że otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł, a mąż – w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ponosi koszty leków oraz materiałów opatrunkowych dla męża. Podała, że nie posiada wartościowych ruchomości, czy oszczędności.
Do wniosku wnioskodawczyni załączyła kartę informacyjną leczenia męża z 27 kwietnia 2009r., orzeczenie lekarza orzecznika z 2002r. o całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji męża, a także decyzję o wysokości emerytury wnioskodawczyni i dowód wpłaty emerytury męża skarżącej.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić należności sądowych nawet w części (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Wprawdzie wraz z mężem uzyskuje stałe dochody, ale na poziomie, który nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów niniejszego postępowania, chociażby w części. Skarżąca jest bowiem osobą w starszym wieku. Opiekuje się na stałe obłożnie chorym mężem. Ma więc zwiększone wydatki dotyczące kosztów bieżącego utrzymania rodziny. Wnioskodawczyni nie dysponuje także wartościowym majątkiem ruchomym, czy nieruchomościami, by móc uzyskać dodatkowe dochody celem wsparcie domowego budżetu.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości uiszczenia kosztów sądowych nawet w części. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa wskazuje, że tym bardziej nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
/-/ K. Witkowicz-Dwornicka