Uzasadnienie
Skarżąca T. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości. Argumentowała, że z powodu obecnej sytuacji rodzinnej i majątkowej nie ma realnej możliwości poniesienia opłat i kosztów związanych z tokiem postępowania. Podała, że jest osobą starszą, schorowaną i nie pracuje. Jedynym źródłem utrzymania jest renta w skromnej wysokości, poza która nie uzyskuje żadnych innych dochodów. Nadto nie ma żadnych wartościowych ruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani innego majątku.
We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowych formularzu PPF wskazała, że zwraca się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie doradcy podatkowego (k. 13 akt sąd.). Oświadczyła, że jej renta wynosi [...] zł miesięcznie. Opłata za ogrzewanie na gaz wynosi w okresie zimowym około 700 zł miesięcznie, prąd – 100 zł, telefon – 90 zł, woda – 100 zł, wywóz śmieci – 40 zł, leki – 50 zł. Nadto oświadczyła, że spłaca pożyczkę, której miesięczna rata wynosi 440 zł. W związku z tym podnosiła, że żyje bardzo skronie i z pozostałej kwoty (po uiszczeniu opłat) trudno jest jej cokolwiek zaoszczędzić. Wskazała, że dom w którym mieszka o powierzchni [...] m² wymaga remontu (okien i ocieplenia). Wnioskodawczyni wskazała, że swoje gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Z uwagi na wiek i stan zdrowia nie pracuje, utrzymuje się jedynie z renty. Ograniczone są więc jej możliwości zarobkowania i zwiększone koszty bieżącego utrzymania w związku z dodatkowymi wydatkami na leki. Wysokość osiąganego dochodu pozwala jedynie na skromne zaspokojenie potrzeb bieżącego i koniecznego utrzymania. Przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżąca nie ma też możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie. Wskazać przy tym należy, że niniejsza sprawa nie dotyczy postępowania podatkowego, zatem nie ma podstaw do ustanowienia doradcy podatkowego. Wobec powyższego ustanowiono profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska