Uzasadnienie
4/II SA/Po 3321/01
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2001 r., którą umorzył postępowanie administracyjne wywołane wnioskiem S. M. o przyznanie uprawnień do świadczenia pieniężnego przewidzianego ustawą z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę (Dz. U. nr 87, poz. 395 ze zm.).
Jak wynikało z uzasadnienia decyzji przyczyną rozstrzygnięcia było ustalenie, że wniosek o przyznanie uprawnienia złożono po upływie terminu określonego w art. 4 ust. 5 powołanej jako podstawa prawna ustawy.
S. M. wniósł do sądu administracyjnego skargę, której treść wskazywała, że domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Uzasadniając skargę przedstawił szereg okoliczności mających świadczyć, że wniosek złożył w istocie przed upływem ustawowego terminu.
Orzekający w sprawie organ wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazywanych w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą rozstrzygnięcia był art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. nr 87, poz. 395 ze zm.). Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. sygn. P 24/02 (OTK-A 2003/6/55) Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność tego przepisu z art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W tej sytuacji zachodziła podstawa wznowienia postępowania o jakiej mowa w art. 145 a kpa. Konsekwencją tego stanu rzeczy była konieczność uchylenia wydanych w oparciu o niekonstytucyjny przepis decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) por. wyrok NSA z dnia 2 września 1999 r. sygn. IV SA 1360/97, LEX nr 47852).
Sąd uznał, że w sprawie niniejszej nie było podstaw do stosowania art. 152 ostatnio wymienionej ustawy. W ocenie Sądu określenie możności wykonania aktu lub czynności w wypadku uwzględnienia skargi mają rację bytu tylko wtedy gdy zaskarżone akty lub czynności podlegają wykonaniu. W sprawie niniejszej stan taki nie zachodził zważywszy, że zaskarżona decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania nie podlegała wykonaniu wywołując jedynie skutki w zakresie toku postępowania administracyjnego.
W trakcie ponownego rozpoznania sprawy konieczna będzie ocena merytorycznych podstaw wniosku skarżącego celem ustalenia czy przysługuje mu uprawnienie do świadczenia określonego ustawą z dnia 31 maja 1996 r.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto na art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/L.Drewniak-Żaba /-/R.Batorowicz /-/M. Dybowski
KB/