Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. Prezydent Miasta K., Nr [...] na podstawie art. 104 kpa i art. 114 pkt 1 lit. B ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) postanowił poddać T.S. sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami i skierować go na egzamin teoretyczny i praktyczny. Nadto zobowiązano skarżącego do zdania posiadanego blankietu prawa jazdy w terminie 7 dni od uprawomocnienia się decyzji.
W motywach powyższego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że T.S. dopuścił się w ciągu roku wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego (suma punktów od pierwszego dnia naruszenia wyniosła powyżej 24).
W odwołaniu od powyższej decyzji T.S. zakwestionował prawidłowość naliczenia punktów karnych, z uwagi na datę uprawomocnienia się orzeczenia Kolegium ds. Wykroczeń przypadającą na dzień [...] maja 2001 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...], działając na podstawie art. 1, 17 ust. 1 i 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. nr 79 poz. 856 z 2001r.), art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Powołując się na treść art. 114 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, w aktach sprawy znajduje się wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2001r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji T.S. do kierowania pojazdami objętymi prawem jazdy kategorii B. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wymieniony kierowca w okresie od [...] marca 2000 r. do [...] listopada 2000 r. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzyskując wpis 30 punktów.
Ponieważ decyzja organu I instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, w ocenie Kolegium brak było podstaw do jej uchylenia.
T.S. wniósł na powyższą decyzję skargę do Sądu.
W jej motywach zarzucił, że decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest niezgodna z zaświadczeniem wydanym skarżącemu w dniu [...].05.2001r. (L.dz. 5/1818/01) przez Komendanta Miejskiego Policji, w którym to zaświadczenie figuruje tylko 6 punktów karnych za wykroczenie z dnia [...].06.2000r., i 6 punktów za wykroczenie z dnia [...].10.2000 r.
W ocenie skarżącego błędem organów administracji było uwzględnienie 20 punktów karnych za wykroczenie, gdyż orzeczenie Kolegium ds. Wykroczeń którym został on ukarany 10 punktami uprawomocniło się dnia [...].05.2001r. W związku z tym należało wymazać z ewidencji punkty karne z dnia [...].03.2000 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podnosząc w uzasadnieniu argumentację wyrażoną w uzasadnieniu decyzji II instancji.
Skarżący uznając odpowiedź na skargę udzieloną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze za decyzję administracyjną złożył drugą skargę, która zarejestrowana została pod nową sygnaturą.
W skardze tej zarzucił, iż naruszone zostały przepisy aktu wykonawczego – Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 02 kwietnia 1998 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. 98 Nr 52 poz. 329 ze zm.) oraz art. 130, 135 i 140 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W ocenie skarżącego kierowanie wskazane przepisy nie mogą być stosowane wobec niego, albowiem dotyczą tylko nowych kierowców.
Powyższe sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania – pod sygnaturą akt 4/II Sa/Po 3351/01.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 114 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty (prezydenta) na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał punkty karne w łącznej wysokości 30 w okresie od [...].03.2000 r. do [...].11.2000 r.
Wniosek o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami złożył uprawniony przez ustawę organ Policji. We wniosku tym wskazano, że skarżącemu za popełnione wykroczenie drogowe 4-krotnie przypisano punkty karne.
Skarżący w istocie nie kwestionuje popełnienia przypisanych mu wykroczeń, a jedynie podnosi, że orzeczenie Kolegium ds. Wykroczeń dotyczące ostatniego wykroczenia uprawomocniło się [...] maja 2001 roku, a więc punkty przyznane za ten czyn nie powinny być sumowane z pozostałymi. Chociaż zarzut ten nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonych dokumentach (zarówno z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, jak i decyzji organu I i II instancji wynika iż T.S. został ukarany prawomocnie dnia [...].11.2000 r.), nawet gdyby przyjąć wersję skarżącego, to i tak w dacie wydawania decyzji przez Prezydenta Miasta K. orzeczenie to było prawomocne, a więc organ ten prawidłowo dokonał zsumowania punktów karnych przypisanych T.S. Odnośnie zarzutu błędnego wliczenie punktów karnych z dnia [...].03.2000 r. stwierdzić należy, że zgodnie z art. 130 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.
Nr 98 poz. 602 ze zm.) Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Ustęp 2 tego przepisu stanowi, iż punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie jednego roku od dnia naruszenia chyba, że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty.
Wbrew poglądowi skarżącego przy liczeniu limitu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego należy uwzględnić czas, jaki upłynął od pierwszego wykroczenia do popełnienia kolejnego, powodującego jego przekroczenie i jeżeli między tymi wykroczeniami nie upłynął okres 1 roku, należy zastosować sankcje wskazane w ustawie. Wbrew więc twierdzeniom skarżącego wspomniany wyżej okres roczny nie jest liczony od daty dopuszczenia się danego wykroczenia do wydania decyzji, lecz między wykroczeniami, karanymi wspomnianymi punktami.
Za chybiony uznać również należy podnoszony przez T.S. zarzut zastosowania wobec niego przepisów art. 130, 135 i 140 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w sytuacji, gdy posiada on prawo jazdy dłużej niż 1 rok.
Podstawę prawną decyzji organu I i II instancji stanowił przepis art. 114 ust. 1 lit. b, który odnosi się do kierowców posiadających prawo jazdy dłużej niż 1 rok. Zaskarżoną decyzję T.S. nie zostało cofnięte uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym (art. 140 ust. 1 pkt 3), lecz został on skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądzie kwestię prawidłowości dokonywania wpisów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (prowadzonej przez Policję w trybie art. 130 ust. 1 powołanej ustawy, nie dokonuje starosta (prezydent), czy SKO, w toku postępowania o poddanie kierowcy kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.
Wydając decyzję o poddaniu kierowcy kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami starosta (prezydent) zasadniczo koncentruje się na ustaleniu, czy stosowny wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji odpowiada wymogom formalnym.
W szczególności prezydent nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego ukierunkowanego na zweryfikowanie danych zawartych ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.02.2002 r. syg. II SA 2825/00).
Z tych względów należało skargę jako niezasadną oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.
Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju Sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ E.Makosz-Frymus /-/ A.Łaskarzewska
TG