Uzasadnienie
4/II SA/Po 3365/01
Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z [...].09.2000 r. działając m. in. w oparciu art. 25 ust. 2 pkt. 1 lit. a oraz art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych okresu powojennego (Dz. U z 1997 r. Nr 142 poz. 950 ze zm.) pozbawił S.G. s. P. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZBoWiD w P. z tytułów:
- 1) służby w odrodzonym Wojsku Polskim [...].5.1943 r.- [...].05.1945 r.
- 2) służby w Armiach Sojuszniczych od [...].5.1041 r - [...].5.1943 r.
W uzasadnieniu podnoszono, że S.G. był zatrudniony w organie Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w P. w okresie 1944 - 1952.
Taki stan rzeczy skutkuje na podstawie w/w przepisów pozbawieniem uprawnień kombatanckich.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S.G. podnosił, że jakkolwiek służył w organach Bezpieczeństwa Publicznego, to nie wykonywał zadań śledczych i operacyjnych związanych bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych. Z powodu utraty słuchu wykonywał jedynie prace biurowe i nie uchybił godności obywatela polskiego.
Ze służby tej zwolnił się na własną prośbę, jak podaje z pobudek patriotycznych.
Rozpoznając wniosek Kierownik Urzędu zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. utrzymał w mocy decyzję własną o pozbawieniu uprawnień kombatanckich ograniczając się do przywołanej już wcześniej argumentacji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S.G. akcentował swoją służbę wojskową. Podkreślał że na skutek odniesionego na froncie inwalidztwa został skierowany najpierw do Cenzury Wojskowej, a później przeniesiony do Organu Bezpieczeństwa Publicznego. Kiedy rezygnował ze służby w BP to na piśmie wskazał że praca tam mu nie odpowiada.
W konkluzji skarżący utrzymywał, że uprawnienia kombatanckie nabył z tytułu walk i odniesionych na froncie ran a decyzja Kierownika Urzędu jest krzywdząca.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Kwestionowana decyzja Kierownika Urzędu opiera się na ustawowej podstawie.
Otóż zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. nr 142, poz. 950 ze zm.) pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby wymienione w art. 21 ust. 2: w tym pkt 1,34 z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3.
Art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. e stanowi, że uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która w latach 1944 - 1956 pełniła służbę i była zatrudniona w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich.....
Zatem sam fakt pełnienia służby w formacjach o których wyżej była mowa powoduje z mocy samego prawa pozbawienie uprawnień kombatanckich, chyba że osoba ta wykaże że do wymienionej służby została skierowana przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje była zwerbowana w celu udzielenia im pomocy.
Przebieg służby, pełnione w niej funkcje, mają znaczenie dla osób zatrudnionych poza strukturami Urzędów Bezpieczeństwa względnie w organach prokuratury, sądownictwa, służby wojskowej.
Tymczasem poza sporem było, że skarżący służył w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego nie będąc do tej służby zwerbowany przez organizacje niepodległościowe i już ten fakt skutkuje z mocy przywołanych wyżej przepisów konieczność pozbawienia uprawnień kombatanckich choćby nabytych z tytułów ujętych w ustawie.
W tych warunkach skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku i na podstawie w/w przepisów, a nadto art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to przepisy stosownie do art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) mają zastosowanie ulega oddaleniu.
/-/E.Podrazik /-/P.Miładowski /-/A.Łaskarzewska
KB/