Uzasadnienie
R. J. w dniu 15 grudnia 2010 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w P. z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych.
Sąd pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. poinformował skarżącego, że jest on zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie Sąd wezwał skarżącego do podania w terminie 7 dni, czy w tej sytuacji podtrzymuje swój wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący w odpowiedzi wskazał, iż nie podtrzymuje wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zważyć należy, iż do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych znajdują zastosowanie przepisy dotyczące wniosków wszczynających postępowanie. Zgodnie zaś z przepisem art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skoro zatem stosownie do przepisu art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, to zważywszy na treść powołanego art. 64 § 3 p.p.s.a. dopuszczalne jest też cofnięcie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na względzie, że skarżący skutecznie cofnął wniosek o zwolnienie od kosztów, z uwagi na przysługujące mu z mocy ustawy zwolnienie od kosztów, postępowanie z tego wniosku należało umorzyć, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
/-/ A. Łaskarzewska