Uzasadnienie
Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. decyzją z dnia 30 sierpnia 2021 r., nr [...], przyznał J. B. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od dnia 1 września 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. – [...] zł w formie przelewu na MZGM, natomiast [...] zł w formie rzeczowej – na zakup artykułów żywnościowych i chemicznych.
Następnie organ ten decyzją z dnia 6 grudnia 2022 r., nr [...], działając na podstawie art. 108 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000; dalej: "K.p.a."), zmienił od dnia 1 września 2021 r. decyzję własną z dnia 30 sierpnia 2021 r., nr [...], w ten sposób, że przyznał świadczenie w formie pieniężnej.
Pismem z dnia 13 grudnia 2022 r. J. B. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie opisanej wyżej decyzji z dnia 6 grudnia 2022 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2023 r., nr [...], działając na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 13 grudnia 2022 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 27 grudnia 2022 r. Tymczasem odwołanie zostało złożone w Zakładzie Karnym w Z. w dniu 28 grudnia 2022 r., a w placówce pocztowej nadane w dniu 30 grudnia 2022 r. Nastąpiło więc uchybienie terminu do wniesienia odwołania, natomiast strona nie złożyła wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
W skardze z dnia 10 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. B. wskazał, że nawet jeśli uchybił terminowi, to nastąpiło to bez jego winy. Skarżący wyjaśnił, że przebywał wówczas w Zakładzie Karnym w Z., nie miał środków pieniężnych na zakup znaczków pocztowych, aby wysłać odwołanie w terminie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Kontroli sądu poddano postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2023 r., nr [...], stwierdzające uchybienie przez J. B. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia 6 grudnia 2022 r., nr [...]
Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jak przy tym wynika z art. 57 § 5 pkt 6 K.p.a., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia 6 grudnia 2022 r., została ona skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2022 r. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy oznacza to, że termin do wniesienia odwołania upływał stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2022 r. Na kopercie, w której nadano odwołanie widnieją przy tym cztery pieczęcie Zakładu Karnego w C. Oddziału Zewnętrznego w Z. odpowiednio z datami 14.12.2022, 16.12.2022, 19.12.2022 i 28.12.2022. Trzy pierwsze daty zostały przekreślone znakiem X. Wobec tego organ odwoławczy wystąpił do administracji zakładu karnego o wskazanie daty złożenia tej przesyłki przez skarżącego w administracji (k. [...] akt adm.). W odpowiedzi Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w C. w piśmie z dnia 20 kwietnia 2023 r. wyjaśnił, że właściwą datą przyjęcia korespondencji urzędowej od osadzonego jest data 28 grudnia 2022 r. (k. [...] akt adm.).
Jak słusznie wskazał organ odwoławczy oznacza to, że odwołanie zostało złożone po terminie do jego wniesienia. Jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest zasadne.
Odnosząc się do treści skargi wskazać należy, że skarżący nie kwestionuje, iż decyzja z dnia 6 grudnia 2022 r. została doręczona skutecznie w dniu 13 grudnia 2022 r. Z akt sprawy wynika, że decyzja ta zawiera pouczenie o przysługującym odwołaniu oraz sposobie i terminie jego wniesienia. W świetle powyższych okoliczności nie może budzić wątpliwości, że termin na wniesienie odwołania, określony w art. 129 § 2 K.p.a. upłynął bezskutecznie w dniu 27 grudnia 2022 r., zaś odwołanie zostało złożone w administracji zakładu karnego w dniu 28 grudnia 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu. Obligowało to organ do wydania na podstawie art. 134 K.p.a. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stanowisko organu jest zatem prawidłowe. Zarzut podniesiony w skardze jest niezasadny, gdyż wskazywane w ramach zarzutu okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Niezależnie od tego z jakiego powodu skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, samo uchybienie terminu jest niewątpliwe i niekwestionowane, co automatycznie obliguje organ do wydania postanowienia w trybie art. 134 K.p.a. Okoliczności podnoszone w skardze, a dotyczące niemożności nadania przesyłki z uwagi na brak środków pieniężnych na zakup znaczka pocztowego mogłyby ewentualnie wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu i w ten sposób stanowić argumentację przemawiającą za przywróceniem terminu do złożenia odwołania. Okoliczności te nie mają jednak wpływu na sam fakt uchybienia terminu, zaś w świetle art. 134 K.p.a. sam ten fakt jest wystarczającą przesłanką do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania i zakończenia w ten sposób postępowania na etapie wstępnym. Ubocznie dodać można, że zgodnie z art. 58 § 2 K.p.a. prośbę o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Skarżący złożył korespondencję w administracji w dniu 28 grudnia 2022 r., a więc najpóźniej w tym dniu skarżący zakupił znaczek pocztowy. O uchybieniu terminu skarżący dowiedział się natomiast najpóźniej w dniu doręczenia postanowienia Kolegium, tj. w dniu 28 kwietnia 2023 r., wobec czego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania już upłynął. Przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest natomiast niedopuszczalne (art. 58 § 3 K.p.a.).
Końcowo Sąd wskazuje, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 15zzzzzn2 ust. 1-3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.), albowiem przepis ten obowiązywał jedynie w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Stan ten został zniesiony z dniem 16 maja 2022 r. i od tej daty obowiązuje jedynie stan zagrożenia epidemicznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 372/23, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 15 września 2023 r., sygn. akt III SA/Po 374/23, dostępne pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), oddalił skargę.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na mocy art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a.