Uzasadnienie
Burmistrz Gminy i Miasta [...] (zwany dalej "Skarżącym") pismem z dnia 12 kwietnia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej "SKO [...]" lub "Kolegium").
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wyjaśniając podstawy swojego stanowiska. Z uzasadnienia SKO [...] wynika, że zaskarżoną decyzją Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji – Burmistrza Gminy i Miasta [...] tj. Skarżącego i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy poprzez odmowę ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie i eksploatacji farmy fotowoltaicznej o mocy do 12 MW na częściach działek nr [...] i [...] w miejscowości T..
Kolegium wyjaśniło w odpowiedzi na skargę, że jako organ I instancji, Skarżący nie może złożyć skargi, ponieważ nie jest stroną postępowania, lecz organem wydającym decyzję w sprawie administracyjnej zainicjowanej przez M. sp. z o.o. Tym samym, Skarżący nie ma legitymacji do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jedną z przesłanek kwalifikowanych jako niedopuszczalność wniesienia skargi jest jej złożenie przez podmiot do tego nieuprawniony. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a.: "Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. (§ 2)." Mając na względzie to, że Skarżący jest jednocześnie organem I instancji w postępowaniu administracyjnym, które stanowi przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej, wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503) nie zawiera regulacji prawnej stanowiącej podstawę interesu prawnego do udziału Skarżącego w postępowaniu administracyjnym czy też sądowoadministracyjnym.
Tylko interes prawny stanowi podstawę do wywiedzenia dla siebie przymiotu strony postępowania administracyjnego, a w świetle zacytowanego art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. – postępowania sądowoadministracyjnego. Nie może nim być interes faktyczny.
"Do »innych przyczyn« niedopuszczalności skargi należy m. in. wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot, tzn. taki, który nie może być skarżącym (nie posiada legitymacji procesowej). Dotyczy to podmiotu, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia. Podmiotem nieposiadającym interesu prawnego we wniesieniu skargi jest organ, który rozpoznawał sprawę w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji, ponieważ powierzenie takiemu organowi właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie władczej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przezeń swego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego." (zob. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1136/19, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Po 108/21 oraz postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 1018/20, dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Ponieważ organ administracji publicznej – Skarżący nie jest stroną postępowania administracyjnego, nie posiada legitymacji procesowej do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Wniesienie przez niego skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. (pkt I. sentencji postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił w oparciu o przepis 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II. sentencji postanowienia).
/-/ W. Batorowicz