Uzasadnienie
W skardze do tutejszego Sądu Z. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r., którą uchylono zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na nadbudowę tarasu oraz przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. M. [...] w P., dz. nr [...], ark. [...], obr. N. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wstrzymanie działań organu I instancji uzasadnia charakter sprawy, albowiem wykonanie decyzji będzie rodziło zbędne dla skarżącego koszty np. kolejne egzemplarze projektów budowlanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Odnosząc się do wniosku skarżącego wyjaśnić należy, że obejmuje on wstrzymanie wykonania decyzji, która to decyzja ma charakter kasacyjny ("uchyla i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji") i w związku z tym nie podlega wykonaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonania może zaś zostać uwzględniony jedynie w stosunku do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, tj. nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Zatem, wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.).
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja nie ma przymiotu wykonalności, albowiem nie nakłada na skarżącego jakichkolwiek obowiązków. Wobec tego nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ T. Świstak