Uzasadnienie
M. A. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Inspektor Sanitarny (dalej w skrócie: WPWIS) z dnia 28 listopada 2017 r. którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. (dalej: PPIS w G.) z dnia [...] 2017 r. znak [...] wyrażające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej odrzucenie ze względu na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. – dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Powołany przepis wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych m.in. kontrolę legalności postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2017 r., II OSK 1897/17, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem skargi jest zaś właśnie postanowienie WPWIS w przedmiocie wyrażenia stanowiska przez wierzyciela – PPIS w G. w sprawie zgłoszonych przez M. A. zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez organ egzekucyjny – Wojewodę W..
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy, uznawszy, że na zaskarżone postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Dodatkowo stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącej pomimo wezwania go do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi tj. podania adresu skarżącej i złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, nie usunął tychże braków, co w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. również dało podstawę do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
/-/ Barbara Drzazga