Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 21 lipca 2016r. oddalił skargę skarżącego A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych ostatecznie wyznaczyła do jego reprezentowania r.pr. M. B. (k. 42 akt sąd.). Pełnomocnik skarżącego został powiadomiony o wyznaczeniu w dniu 06 października 2016r.
Pełnomocnik skarżącego w dniu 7 listopada 2016r. nadał w urzędzie pocztowym sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu. Opinia, ani pismo poprzedzające, nie zawierały wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu. W dniu 20 lutego 2017r. pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym pismo zawierające wniosek o przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z ramach prawa pomocy w wysokości 360 zł plus VAT, na podstawie §21 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez Radce prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015r., poz. 1805).
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 780, ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią przepisu art. 177 § 4 P.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu (...) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§1).
Oznacza to, że pełnomocnik z urzędu od dnia powiadomienia go o wyznaczeniu i stanie sprawy do upływu 30-dniowego terminu na złożenie skargi kasacyjnej lub opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie winien złożyć wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Aktualnie, zakreślony został więc termin do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do 30 dni od dnia powiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu, a tym samym, 30-dniowy termin do złożenia wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu. Konieczność złożenia wniosku w tym przedmiocie wynika także z treści §3, mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). Zgodnie z §24 tego Rozporządzenia weszło ono w życie w dniu 02 listopada 2016r., a dotychczasowe Rozporządzenie z 22 października 2015r., na które powołuje się pełnomocnik, miałoby zastosowanie jedynie, gdyby opinia o braku podstaw została złożona do akt sprawy przed wejściem w życie aktualnego Rozporządzania z 2016r. (§22 rozporządzenia z 2016r.). Opinia tymczasem została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 07 listopada 2016r., zatem w czasie obowiązywania aktualnego Rozporządzenia z 2016r.
Jak wynika z akt sądowych sprawy r.pr. M.B. nie złożył wniosku o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w terminie 30 dni od dnia powiadomienia go o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu. Uczynił to dopiero w dniu 20 lutego 2017r., zatem po upływie terminu do złożenia takiego wniosku.
W tym stanie rzeczy, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną skarżącemu z urzędu, jak i oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone przez skarżącego, nie mogą odnieść skutku wobec r.pr. M. B. W świetle art. 177 § 4 P.p.s.a. utracił on uprawnienie do żądania wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną skarżącemu z urzędu. Wniosek o zasądzenie wynagrodzenia złożony po upływie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, co skutkowało jego oddaleniem.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 258 §2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z art. 177 §4 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska